#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 536 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

مکُن سرگشته آن دل را که دست‌آموز ِ غم کردی
به زیر ِ پایِ هجران‌اش لگدکوب ِ ستم کردی

قلم بر بی‌دلان گفتی نخواهم راند و هم راندی
جفا بر عاشقان گفتی نخواهم کرد و هم کردی

بَد م گفتی و خرسند ام؛ عَفاکَ اللَه! نکو گفتی
سگ‌ام خواندی و خشنود ام؛ جَزاکَ اللَه! کَرَم کردی

چه لطف است این که فرمودی! مگر سَبْقُ اللِّسان بود ت
چه حرف است این که آوردی! مگر سَهْوُ الْقلم کردی

عنایت با من اولی‌ٰتر؛ که تأدیب ِ جفا دیدم
گل‌افشان بر سَر ِ من کُن! که خار م در قدم کردی

غنیمت دان اگر روزی به شادی دررسی ای دل
پس از چندین تحمّل‌ها که زیر ِ بار ِ غم کردی

شب ِ غم‌هایِ سعدی را مگر هنگام ِ روز آمد
که تاریک و ضعیف‌اش چون چراغ ِ صبح‌دم کردی

0536

@Setiq