#هرروزباسعدی
#غزل 516 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

کدام کس به تو مانَد که گویم‌ات که چون اویی
زِ هر که در نظر آید، گذشته‌ای به نکویي

لطیف‌جوهر‌ و جانی غریب‌قامت و شکلی
نظیف‌جامه و‌ جسمی بدیع‌صورت و خویی

هزار دیده چو پروانه بر جمال ِ تو عاشق
غلام ِ مجلس ِ آن ام که شمع ِ مجلس ِ اویی

ندیدم آبی و خاکی بدین لطافت و پاکي
تو آب ِ چشمه‌یِ حیوان و خاک ِ غالیه‌بویی

تو را که دَرد نباشد، زِ دَرد ِ ما چه تفاوت!
تو حال ِ تشنه ندانی که بر کناره‌یِ جویی

صبای روضه‌یِ رضوان! ندانم‌ات که چه بادی
نسیم وعده‌یِ جانان! ندانم‌ات که چه بویی

اگر من از دل ِ یک‌تو برآورم دَم ِ عشقی،
عجب مدار که آتش درافتد م به دوتویی

به کس مگوی که پای‌ام به سنگ ِ عشق برآمد
که عیب گیرد و گوید: چرا به فرق نپویی؟

دلی، دو دوست نگیرد؛ دو مِهر دل نپذیرد
اگر موافق ِ اویی، به‌تَرک ِ خویش بگویی

کنون‌ام آب ِ حیاتی به حلق ِ تشنه فرو کُن
نه آن‌گهی که بمیرم به آب ِ دیده بشویی

به اختیار ِ تو، سعدی! چه التماس برآید؟
گر او مراد نبخشد تو کیستی که بجویی

0516

@Setiq