#هرروزباسعدی
#غزل 515 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

چه جُرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی
جنایت از طرف ِ ما ست یا تو بدخویی

تو از نبات گرو برده‌ای به‌شیرینی
به‌اتّفاق ولیکن نبات ِ خودرویی

هزار جان به‌ارادت تو را همی‌جویند
تو سنگ‌دل به لطافت دلی نمی‌جویی

ولیک با همه عیب از تو صبر نتوان کرد
بیا و گر همه بد کرده‌ای؛ که نیکو یی

تو بد مگوی! و گر نیز خاطر ت باشد
بگوی از آن لب ِ شیرین! که نیک می‌گویی

گُل‌ام نباید و سرو م به‌چشم‌در ناید
مرا وصال ِ تو باید! که سرو ِ گل‌بو یی

هزار جامه سپَر ساختیم و هم بگذشت
خدنگ ِ غمزه‌یِ خوبان زِ دلق ِ نُه‌تویی

به دست ِ جهد نشاید گرفت دامن ِ کام
اگر نخواهد ت، ای نفس! خیره می‌پویی

درست شد که به یک دل دو دوست نتوان داشت
به‌ترک ِ خویش بگوی ای که طالب ِ اویی

همین که پای نهادی بر آستانه‌یِ عشق
به‌دست باش که دست از جهان فروشویی

درازنایِ شب از چشم ِ دردمندان پُرس
تو قدر ِ آب چه دانی که بر لب ِ جویی

زِ خاک ِ سعدی ِ بی‌چاره بویِ عشق آید
هزار سال پس از مرگ‌اش ار بیَنبویی

0515

@Setiq