#هرروزباسعدی
#غزل 511 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی
ما را که تو منظوری، خاطر نرود جایی

یا چشم نمی‌بیند، یا راه نمی‌داند
هر ک‌او به وجود ِ خود دارد زِ تو پروایی

دیوانه‌یِ عشق‌ات را جایی نظر افتاده‌ست
ک‌آن‌جا نتواند رفت اندیشه‌یِ دانایی

امّید ِ تو بیرون بُرد از دل همه امّیدی
سودایِ تو خالی کرد از سَر همه سودایی

زیبا ننماید سرو اندر نظر ِ عقل‌اش
آن‌که‌ش نظری باشد با قامت ِ زیبایی

گویند رفیقان‌ام: در عشق چه سَر داری؟
گویم که: سَری دارم درباخته در پایی

زنهار نمی‌خواهم ک‌از کشتن امان‌ام ده
تا سیرتر ت بینم یک‌لحظه مدارایی

در پارس که تا بوده‌ست از ولوله آسوده‌ست
بیم است که برخیزد از حُسن ِ تو غوغایی

من دست نخواهم بُرد الّا به سَر ِ زلف‌ات
گر دست‌رسی باشد یک‌روز به یغمایی

گویند: تمنّایی از دوست بکُن سعدی!
- جز دوست نخواهم‌کرد از دوست تمنّایی

0511

@Setiq