#هرروزباسعدی
#غزل 509 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

من ندانستم از اوّل که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن بهْ که ببندی و نپایی

دوستان عیب کنند م که چرا دل به تو دادم
باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

ای که گفتی: مرو اندر پی ِ خوبان ِ زمانه
- ما کجاییم در این بحر ِ تفکر، تو کجایی!

آن نه خال است و زنخ‌دان و سَر ِ زلف ِ پریشان
که دل ِ اهل ِ نظر بُرد؛ که سِرّی ست خدایی

پرده بردار! که بیگانه خود این روی نبیند!
تو بزرگی و در آیینه‌یِ کوچک ننمایی

حلقه بر در نتوانم زدن از دست ِ رقیبان
این توانم که بیایم به محلّ‌ات به گدایي

عشق و درویشي و انگشت‌نمایي و ملامت
همه سهل است؛ تحمّل نکُنم بار ِ جدایي

روز ِ صحرا و سماع است و لب ِ جوی و تماشا
در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی

گفته بودم چو بیایی غم ِ دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل بروَد چون تو بیایی

شمع را باید از این خانه به دربردن و کُشتن
تا به همسایه نگوید که تو در خانه‌یِ مایی

سعدی آن نیست که هرگز زِ کمند ت بگریزد
که بدانست که در بند ِ تو خوش‌تر که رهایي

خلق گویند: برو دل به هوایِ دگری ده!
- نکنم خاصه در ایّام ِ اتابک دو هوایي

0509

@Setiq