#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 508 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

مشتاق ِ تو ام با همه جوری و جفایی
محبوب ِ منی با همه جُرمی و خطایی

من خود به چه ارزم که تمنایِ تو ورزم
در حضرت ِ سلطان که بَرَد نام ِ گدایی

صاحب‌نظران لاف ِ محبّت نپسندند
و آن‌گه سپر انداختن از تیر ِ بلایی

باید که سَری در نظر ش هیچ نیرزد
آن‌کس که نهد در طلب ِ وصل ِ تو پایی

بیداد ِ تو عدل است و جفایِ تو کرامت
دشنام ِ تو خوش‌تر که زِ بیگانه دعایی

جز عهد و وفایِ تو که محلول نگردد،
هر عهد که بستم هوسی بود و هوایی

گر دست دهد دولت ِ آن‌ام که سَر ِ خویش
در پایِ سمند ِ تو کُنَم نعل‌بهایی،

شاید که به خون بر سر ِ خاک‌ام بنویسند:
این بود که با دوست به سر بُرد وفایی

خون در دل ِ آزرده نهان چند بمانَد
شک نیست که سر بر کُنَد این درد به جایی

شرط ِ کَرَم آن است که: با درد بمیری
سعدی و نخواهی زِ دَر ِ خَلق دوایی

0508

@Setiq