#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 504 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

چه روی است آن که دیدار ش ببُرد از من شکیبایي
گواهی می‌دهد صورت بر اخلاق‌اش به زیبایي

نگارینا! به هر تندی که می‌خواهی جواب‌ام ده
اگر تلخ اتفاق افتد، به شیرینی بیَندایی

دگر، چون ناشکیبایی ببینم، صادق‌اش خوانم
که من در نفْس ِ خویش از تو نمی‌بینم شکیبایي

از این پس عیب ِ شیدایان نخواهم کرد و مسکینان
که دانش‌مند از این صورت بر آرَد سَر به شیدایي

چنان‌ام در دلی حاضر که جان در جسم و خون در رگ؛
فراموش‌ام نه ای وقتی که دیگر وقت یاد آیی

شبی خوش هر که می‌خواهد؛ که با جانان به روز آرَد.
بسی شب روز گردانَد به تاریکي و تنهایي

بیار! ای لعبت ِ ساقی! بگو! ای کودک ِ مطرب!
که صوفی در سماع آمد دوتایی کرد یکتایی

سخن پیدا بوَد سعدی که حدّ ش تا کجا باشد
زبان در کش! که منظور ت ندارد حدّ ِ زیبایي

0504

@Setiq