خیلی طول کشیده می‌دونم!
ولی در خانه و هر زمان که می‌شد ضبط کرده‌ام
خوش‌حال ام که به شماره‌ی پانصد رسیدم. تمام‌اش می‌کنم.
سعدی و لحن و لهجه و بیان ِ شیرین ِ غزل‌هایِ او و نگرش ِ او به زبان، واژه‌هایی که به کار برده، نوع ِ خاص ِ جمله‌بندی‌هایِ او در غزل، صراحت و لطافت‌اش، نترس بودن ِ او در بیان ِ آشکار ِ حس‌ها و باورهایش، تصویری که از یک (یا چند 🤪) عشق و عاشقی ِ ملموس در غزل‌ها ساخته، سخن‌دانی‌اش...
عالمی است خلاصه 😍

و از ثبات ِ خودم خوش‌ام آمد که هرچند آهسته آهسته، اما پیش می‌روم. و از تجربه‌هایی که در لحن و بیان و ادای واژه‌ها با شعر ِ #سعدی به من دست می‌دهد بسیار لذت می‌برم.
سپاس که می‌شنوید.
با احترام
سهیل قاسمی