#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 499 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

خرّم آن روز که چون گُل به چمن بازآیی
یا به بُستان به در ِ حجره‌یِ من بازآیی

گلبُن ِ عیش ِ من آن روز شکفتن گیرد
که تو چون سرو ِ خرامان به چمن بازآیی

شمع ِ من! روز نیامد که شب‌ام بفروزی
جان ِ من! وقت نیامد که به تن بازآیی؟

آب ِ تلخ است مدام‌ام چو صراحی در حلق
تا تو یک روز چو ساغر به دهن بازآیی

کی به دیدار ِ من ای مهرگسل برخیزی
کی به گفتار ِ من ای عهدشکن بازآیی

مرغ ِ سیر آمده ای از قفس ِ صحبت و، من
دام ِ زاری بنهم؛ بو که به من بازآیی!

من خود آن بخت ندارم که به تو پیوندم
نه تو آن لطف نداری که به من بازآیی

سعدی آن دیو نباشد که به افسون بروَد
هیچ‌ات افتد که چو مردُم به سخن بازآیی؟

0499

@Setiq