#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 495 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

می‌بَرزنَد زِ مشرق شمع ِ فلک زبانه
ای ساقی ِ صبوحی! در دهْ می ِ شبانه

عقل‌ام بدزد لَختی! چند اختیار ِ دانش
هوش‌ام ببَر زمانی! تا کی غم ِ زمانه

گر سنگ ِ فتنه بارَد، فرق ِ من‌اش سپر کُن!
و ر تیر ِ طعنه آید، جان ِ من‌اش نشانه

گر می به جان دهند ت؛ بِستان! که پیش ِ دانا
ز آب ِ حیات بهتر خاک ِ شراب‌خانه

آن کوزه بر کف‌ام نهْ ک‌آب ِ حیات دارد
هم طعم ِ نار دارد هم رنگ ِ ناردانه

صوفی چگونه گردد گِرد ِ شراب ِ صافی
گنجشک را نگُنجد عنقا در آشیانه

دیوانگان نترسند از صولت ِ قیامت
بشکیبد اسب ِ چوبین از سیف و تازیانه

صوفی و کنج ِ خلوت، سعدی و طَرْف ِ صحرا
صاحب‌هنر نگیرد بر بی‌هنر بهانه

0495

@Setiq