#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 487 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

پنجه با ساعد ِ سیمین که نیندازی بهْ
با توانایِ مُعَربَد نکُنی بازی به

چون دل‌اش دادی و مِهر ش ستدی، چاره نماند
اگر او با تو نسازد؛ تو در او سازی به

جز غم ِ یار مخور تا غم ِ کار ت بخورد
تو؛ که با مصلحت ِ خویش نپردازی به

سپر ِ صبر تحمّل نکُنَد تیر ِ فراق
با کمان‌ابرو اگر جنگ نیاغازی به

با چنین یار که ما عِقد محبّت بستیم،
گر همه مایه زیان می‌کند، انبازي به

بنده را بر خط ِ فرمان ِ خداوند ِ امور
سَر ِ تسلیم نهادن زِ سرافرازي به

گر چو چنگ‌ام بزنی، پیش ِ تو سر بر نکُنم
این‌چنین یار ِ وفادار که بنوازی به

هیچ شک نیست! به تیر ِ اجل ای یار ِ عزیز
که من از پای درآیم؛ چو تو اندازی به

مجلس ِ ما دگر امروز به بُستان مانَد
مطرب از بلبل ِ عاشق به خوش آوازي به

گوش بر ناله‌یِ مطرب کن و بلبل بگذار!
که نگوید سخن از سعدی ِ شیرازي به

0487

@Setiq