هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 485 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

ای طراوت بُرده از فردوس ِ اَعلی رویِ تو
نادر است اندر نگارستان ِ دُنیی رویِ تو

دختران ِ مصر را کاسد شود بازار ِ حُسن
گر چو یوسف پرده بردارد به دعوی رویِ تو

گر چه از انگشت ِ مانی بر نیاید چون تو نقش،
هر دم انگشتی نهد بر نقش ِ مانی رویِ تو

از گُل و ماه و پَری در چشم ِ من زیباتری
گُل زِ من دل بُرد؟ یا مَه؟ یا پَری؟ نی! رویِ تو

ماه و پروین از خجالت رخ فرو پوشد اگر
آفتاب‌آسا کُنَد در شب تجلّی رویِ تو

مردُم ِ چشم‌اش بدرّد پرده‌یِ اعمی زِ شوق
گر درآید در خیال ِ چشم ِ اعمی رویِ تو

رویِ هر صاحب‌جمالی را به‌مَه خواندن خطا ست
گر رخی را ماه باید خواند، باری رویِ تو

رسم ِ تقوی می‌نهد در عشق‌بازی رایِ من
کوس ِ غارت می‌زند در مُلک ِ تقوی رویِ تو

چون به هر وجهی بخواهد رفت جان از دست ِ ما،
خوب‌تر وجهی بباید جستن؛ اولی رویِ تو

چشم‌ام از زاری چو فرهاد است و شیرین لعل ِ تو
عقل‌ام از شورش چو مجنون است و لیلی رویِ تو

مُلک ِ زیبایی مسلَّم گشت فرمان ِ تو را
تا چنین خطی مزوّر، کرد انشی رویِ تو

داشتند اصحاب ِ خلوت حرف‌ها بر من زِ بَد
تا تجلّی کَرد در بازار ِ تقوی رویِ تو

خُرده بر سعدی مگیر ای جان! که کاری خُرد نیست
سوختن در عشق؛ و آن‌گه ساختن بی رویِ تو

0485

@Setiq

https://t.me/Setiq/4023