#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 477 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است این
چه قدّ و قامت و رفتار و اعتدال است این

کسی که در همه‌عمر این صفت مطالعه کرد،
به دیگری نگرد یا به خود؟ محال است این!

کمال ِ حُسن ِ وجود ت ز هر که پرسیدم،
جواب داد که: در غایت ِ کمال است این

نماز ِ شام، به بام ار کسی نگاه کُنَد،
دو ابروان ِ تو گوید مگر هلال است این

لب‌ات به خون ِ عزیزان که می‌خوری، لعل است
تو خود بگوی! که خون می‌خوری، حلال است این؟

چنان به یاد ِ تو شاد ام که فرق می‌نکُنم
ز دوستی؛ که فراق است یا وصال است این

شبی خیال ِ تو گفتم ببینم اندر خواب
ولی زِ فکر ِ تو خواب آیدم؟ خیال است این!

درازنایِ شب از چشم ِ دردمندان پرس
عزیز ِ من! که شبی یا هزار سال است این

قلم به یاد ِ تو دُر می‌چکانَد از دست‌ام
مِداد نیست ک‌از او می‌رود؛ زُلال است این

کسان، به حال ِ پریشان سعدی از غم ِ عشق
زنخ زنند و ندانند تا چه حال است این!

0477

@Setiq