#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 469 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

گواهی امین است بر دَرد ِ من
سرشک ِ روان بر رخ ِ زرد ِ من

ببخشای بر ناله‌یِ عندلیب
الا ای گُل ِ نازپرورد ِ من

که گر هم بدین‌نوع باشد فراق،
به نزد ِ تو باد آورَد گَرد ِ من

که دیده‌ست هرگز چنین آتشی
ک‌از او می‌برآید دَم ِ سرد ِ من

فغان ِ من از دست ِ جور ِ تو نیست؛
که از طالع ِ مادرآورد ِ من

من اندر خور ِ بندگی نیستم
و ز اندازه بیرون تو در خورد ِ من

بداندیش ِ نادان - که مطرود باد -
ندانم چه می‌خواهد از طرد ِ من

و گر خود من آن ام که این‌ام سزا ست
ببخش و مگیر ای جوانمرد ِ من

تو معذور داری به اِنعام ِ خویش
اگر زَلّتی آمد از کَرد ِ من

تو، دردی نداری - که درد ت مباد -
از آن رحمت‌ات نیست بر درد ِ من

0469

@Setiq