#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 462 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq
طوطی نگوید از تو دلاویزتر سخن
با شهد می‌رود زِ دهان‌ات به‌در سخن
گر من نگویم‌ات که تو شیرین ِ عالَمی
تو خویشتن دلیل بیاری به هر سخن
واجب بوَد که بر سخن‌ات آفرین کُنند
لیکن مجال ِ گفت نباشد - تو در سخن -
در هیچ بوستان چو تو سروی نیامده‌ست
بادام‌چشم و پسته‌دهان و شکَر‌سخن
هرگز شنیده‌ای زِ بُن ِ سرو بویِ مشک؟
یا گوش کرده‌ای زِ دهان ِ قمر سخن؟
انصاف نیست پیش ِ تو گفتن حدیث ِ خویش
من عهد می‌کُنم که نگویم دگر سخن
چشمان ِ دل‌بَر ت به نظر سِحر می‌کُنند
من خود چگونه گویم‌ات اندر نظر سخن
ای باد اگر مجال ِ سخن گفتن‌ات بوَد،
در گوش ِ آن مَلول، بگوی این‌قدَر سخن
وصفی چنان که لایق ِ حُسن‌ات نمی‌رود
آشفته‌حال را نبوَد معتبر سخن
دُر می‌چکد زِ منطق ِ سعدی به‌جایِ شعر
گر سیم داشتی، بنوشتی به زر سخن
دانند ش اهل ِ فضل که: مسکین، غریق بود
هر گَه که در سفینه ببینند تر سخن
0462
@Setiq
Post #3974
738