#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 455 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

خفته خبر ندارد سر بر کنار ِ جانان
ک‌این شب دراز باشد بر چشم ِ پاس‌بانان

بر عقل ِ من بخندی گر در غم‌اش بگریم
ک‌این کارهایِ مشکل افتد به کاردانان

دل‌داده را ملامت گفتن چه سود دارد؟
می‌باید این نصیحت کردن به دل‌ستانان

دامن زِ پای برگیر ای خوب‌رویِ خوش‌رو
تا دامن‌ات نگیرد دست ِ خدای‌خوانان

من تَرک ِ مِهر ِ اینان در خود نمی‌شناسم
بگذار تا بیاید بر من جفایِ آنان

روشن‌رَوان ِ عاشق از تیره‌شب ننالد
داند که روز گردد روزی شب ِ شبانان

باور مکُن که من دست از دامن‌ات بدارم
شمشیر نگسلانَد پیوند ِ مهربانان

چشم از تو برنگیرم و ر می‌کُشد رقیب‌ام
مشتاق ِ گُل بسازد با خویِ باغ‌بانان

من اختیار خود را تسلیم ِ عشق کردم
همچون زمام ِ اُشتر بر دست ِ ساربانان

شکّرفروش ِ مصری حال ِ مگس چه داند
این دست ِ شوق بر سر، و آن آستین‌فشانان

شاید که آستین‌ات بر سَر زنند سعدی!
تا چون مگس نگردی گِرد ِ شکَردهانان

0455

@Setiq