#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 451 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq


دو چشم ِ مست ِ می‌گون‌ات ببُرد آرام ِ هشیاران
دو خواب‌آلوده بربودند عقل از دست ِ بیداران

نصیحت‌گوی را از من بگو: ای خواجه! دَم دَرکش!
چو سیل از سر گذشت آن را چه می‌ترسانی از باران

گر آن ساقی که مستان را ست، هشیاران بدیدندی،
ز توبه توبه کردندی چو من بر دست ِ خَمّاران

گر م با صالحان بی دوست فردا در بهشت آرند،
همان بهتر که در دوزخ کنند م با گنه‌کاران

چه بوی است این که عقل از من ببُرد و صبر و هشیاری
ندانم باغ ِ فردوس است یا بازار ِ عطّاران

تو با این مردم ِ کوته‌نظر در چاه ِ کنعانی
به مصر آ تا پدید آیند یوسف را خریداران

الا ای باد شب‌گیری! بگوی آن ماه ِ مجلس را:
تو آزادی و خلقی در غم ِ روی‌ات گرفتاران

گر آن عیّار ِ شهرآشوب روزی حال ِ من پرسد،
بگو خواب‌اش نمی‌گیرد به‌شب از دست ِ عیّاران

گرت باری گذر باشد، نگَه با جانب ِ ما کُن
نپندارم که بد باشد جزایِ خوب‌کرداران

کسان گویند: چون سعدی جفا دیدی، تحوّل کُن!
- رها کُن تا بمیرم بر سَر ِ کویِ وفاداران

0451

@Setiq