⚡️به هوش باش که هنگام «باد استغنا»
هزار خرمن طاعت به نیمجو ننهند
#حافظ
شاهدمثالهای دیگر:
🔅ببین چندین هزاران سال کاِبلیس،
نبودش کار جز تسبیح و تقدیس،
همه «طاعاتِ» او «بر هم نهادند» (خرمن کردند)
ز «استغنا»ی خود بر «باد» دادند
به «استغنا» اگر فرمان درآید،
همه امّیدِ معصومان* سرآید
تو میخواهی به تسبیح و نمازی
که خشنود آید* از تو بینیازی؟!
نمازاَت توشهی راهِ دراز است
ولی او از نمازاَت بینیاز است
اَسرارنامه، #عطار
🔹 شبی شمعی پیش او نهاده بودند. بادی درآمد و شمع را بنشاند*.
یحیی در گریستن آمد.
گفتند: چرا میگریی؟ هم این ساعت* باز گیریم*.
گفت: از این نمیگریَم.
از آن میگریَم که شمعهای ایمان و چراغهای توحید در سینههای ما افروختهاند.
میترسم که «نباید* که از مَهَبِّ* بینیازی، بادی درآید» همچوناین و آنهمه را فرونشاند.
تذکرة الاولیاء، ذکر یحیی معاذِ رازی، عطار
#واژگان
*معصومان: بازداشتهشدگان از گناه، بیگناهان؛ (در اینجا) فرشتگان، کرّوبیان
*آید: شود
*نشاندن: خاموش کردن، فرونشاندن
*ساعت: دم، لحظه
*گرفتن: مشتعل ساختن
*نباید که: مبادا که
*مَهَبّ: جای هُبوب یعنی وزیدن باد، وزشگاه
🔅سوخت «برقِ بینیازی» «خرمن» افلاک را
زیر پای خویش، آن معشوقِ بیپروا ندید
#صائب_تبریزی
🔹... فریشتگان را فرمودند که آدم را سجود کنید!
سِرّاَش آن است که فریشتگان، به چشمِ تعظیم* در آن عبادتِ بیفَترتِ* خود مینِگَرِستند؛ و تسبیح و تقدیسِ خویش را وزنی تمام مینهادند. و لِِهذا، قالوا: «وَ نَحنُ نُسَبِّحُ بِحَمدِک وَ نُقَدِّسُ لَک».
جلالِ احدیّت و جنابِ جبروتِ عزّت، «استغناءِ» لَم یَزَل با ایشان نمود از «طاعتِ» همه مطیعان و عبادتِ همه آسمانیان.
گفت: «رَوید و آدم را سجود کنید و آن سجودِ خود را به حضرتِ عزّتِ ما «وزنی منهید!»....
تفسیر کشف الاسرار، رشیدالدین #میبدی
متن، به نقل از:
عرفان و رندی در شعر حافظ، #داریوش_آشوری
*تعظیم: بزرگداشتن
بهچشمِ تعظیم نگریستن، کنایه از احترام گذاشتن و بزرگ داشتن است.
*بیفَترت: بیسستی، بدونِ ضعف و کاستی
⚡️به هوش باش که هنگام «باد استغنا»
هزار «خرمن طاعت» به نیمجو ننهند
#استغنا
مرداد ۹۷
#یادداشت_های_حافظ
#سایه_اش
@Gaahgoft