#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 434 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

ما در ِ خلوت به رویِ خلق ببستیم
از همه بازآمدیم و با تو نشستیم

هر چه نه پیوند ِ یار بود، بُریدیم
و آن‌چه نه پیمان ِ دوست بود، شکستیم

مردُم ِ هشیار از این معامله دور اند
شاید اگر عیب ِ ما کنند که مست ایم

مالک ِ خود را همیشه غصّه گُدازد
مِلک ِ پری‌پیکری شدیم و برَستیم

شاکر ِ نعمت؛ به هر طریق که بودیم
داعی ِ دولت؛ به هر مقام که هستیم

در همه چشمی عزیز و نزد ِ تو خوار ایم
در همه عالَم بلند و پیش ِ تو پست ایم

ای بت ِ صاحب‌دلان! مشاهده بنمای
تا تو ببینیم و خویشتن نپرستیم

دیده نگه داشتیم تا نرود دل
با همه عیّاری از کمند نجَستیم

تا تو اجازت دهی که: در قدم‌ام ریز
جان ِ گرامی نهاده بر کف ِ دست ایم

دوستی آن است سعدیا که بمانَد
عهد ِ وفا هم بر این قرار که بستیم

0434

@Setiq