#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 432 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

ما دگر کس نگرفتیم به جایِ تو ندیم
اللَه اللَه تو فراموش مکُن عهد ِ قدیم

هر یک از دایره‌یِ جمع به راهی رفتند
ما بماندیم و خیال ِ تو به یک جای مُقیم

باغبان گر نگشاید در ِ درویش به باغ
آخر از باغ بیاید بَر ِ درویش نسیم

گر نسیم ِ سحَر از خُلق ِ تو بویی آرَد،
جان فشانیم به سوغات ِ نسیم ِ تو؛ نه سیم

بویِ محبوب که بر خاک ِ احبّا گذرد،
نه عجب دارم اگر زنده کُنَد عَظم ِ رَمیم

ای به حُسن ِ تو صنم، چشم ِ فلک نادیده
و ای به‌مثل ِ تو ولد، مادر ِ ایّام، عقیم

حال ِ درویش چنان است که خال ِ تو، سیاه
جسم ِ دل‌ریش چنان است که چشم ِ تو سقیم

چشم ِ جادویِ تو بی واسطه‌یِ کُحل، کَحیل!
طاق ِ ابرویِ تو بی شائبه‌یِ وسمه وسیم

ای که دل‌داری! اگر جان ِ من‌ات می‌باید،
چاره‌ئی نیست در این مسأله؛ الّا تسلیم

عشق‌بازی نه طریق ِ حُکَما بود، ولی
چشم ِ بیمار ِ تو دل می‌بَرَد از دست ِ حکیم

سعدیا! عشق نیامیزد و عفّت با هم
چند پنهان کنی آواز ِ دُهُل زیر ِ گلیم

0432

@Setiq