#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 431 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

امشب آن نیست که در خواب روَد چشم ِ ندیم
خواب در روضه‌یِ رضوان نکُنَد اهل ِ نعیم

خاک را زنده کُنَد تربیت ِ باد ِ بهار
سنگ باشد که دل‌اش زنده نگردد به نسیم

بویِ پیراهن ِ گُم‌کرده‌یِ خود می‌شنوم
گر بگویم، همه گویند ضلالی ست قدیم

عاشق آن گوش ندارد که نصیحت شنوَد
درد ِ ما نیک نباشد به مداوایِ حکیم

توبه گویند م از اندیشه‌یِ معشوق بکُن!
هرگز این توبه نباشد! که گناهی ست عظیم

ای رفیقان ِ سفر! دست بدارید از ما
که بخواهیم نشَستن به در ِ دوست مقیم

ای برادر! غم ِ عشق آتش ِ نمرود انگار
بر من این شعله چنان است که بر ابراهیم

مرده از خاک ِ لحد رقص‌کنان برخیزد
گر تو بالای عظام‌اش گذری وَ هِیَ رمیم

طمع ِ وصل ِ تو می‌دارم و اندیشه‌یِ هجر
دیگر از هر‌چه‌جهان‌ام نه امید است و نه بیم

عجب از کُشته نباشد به در ِ خیمه‌یِ دوست
عجب از زنده که چون جان به درآورد سلیم!

سعدیا! عشق نیامیزد و شهوت با هم
پیش ِ تسبیح ِ ملایک نروَد دیو ِ رجیم

@Setiq