‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌Asçrove serëm ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌

یک خلاصه‌ی نسبی از روایت سقوط شیطان هم براتون نوشتم، امیدوارم از خوندنش لذت ببرید

there is one thing I can do for them it is to win and keep winning until I attain my dream my dream is already smeared with blood I don't regret I don't feel guilty but I'd rather sacrifice myself. Just as I, just as I have chosen this.

فلسفه‌ ی شیطان

شیطان در اینجا تصویر شرِ آگاهه، موجودیتی که خیر رو می‌شناسه و با این حال در برابرش قرار می‌گیره. همین آگاهی، شر رو از یک رفتار ساده جدا می‌کنه و به یک انتخاب تبدیلش می‌کنه چون وقتی چیزی رو می‌شناسی و با وجود اون خلافش رو انتخاب می‌کنی دیگه با یک اتفاق یا ناآگاهی طرف نیستی، با اراده طرفی. از همینجا شیطان به مفهوم تقابل می‌رسه چون وجودش در برابر چیزی معنا پیدا می‌کنه که اون رو رد کرده، یعنی خیر، نظم، فرمان و مرزی که نباید ازش عبور بشه.
این تقابل وقتی وارد زندگی انسان می‌شه، تبدیل به مسئله‌ی آزادی می‌شه. انسان وقتی با خیر و شر روبه‌رو می‌شه فقط با دو مفهوم نظری طرف نیست، امکان انتخاب بین اونها رو داره. همین موضوع باعث می‌شه انتخاب معنا پیدا کنه، چون اگر انسان توانایی رفتن به سمت مخالف رو نداشت اطاعت از خیر هم انتخاب واقعی محسوب نمی‌شد. گناه هم دقیقاً در همین فاصله شکل می‌گیره، جایی که انسان خیر رو می‌شناسه و با این حال تصمیم می‌گیره برخلاف اون عمل کنه.
اینجاست که شیطان و انسان از هم جدا می‌شن، شیطان داخل این ساختار نشونه‌ی اراده‌ای هست که در برابر خیر ایستاده و انسان موجودیه که باید بین این دو جهت انتخاب کنه. شیطان می‌تونه وسوسه کنه و انسان رو به سمت گناه بکشونه اما وسوسه خودش گناه نیست، گناه زمانی شکل می‌گیره که انسان اون رو بپذیره و به انتخاب خودش تبدیلش کنه. به همین دلیل مسئولیت هم از انسان جدا نمی‌شه چون وجود یک عامل بیرونی، اختیار انتخاب‌ کننده رو از بین نمی‌بره.
حالا در نگاه دینی، این مفهوم در ارتباط با شیطان، وسوسه، گناه و سرپیچی از فرمان الهی مطرح می‌شه. اما در نگاه فلسفی گفته می‌شه که، اگر شر با آگاهی انتخاب بشه پس آزادی انسان همزمان هم امکان خیر و هم امکان شر رو به وجود میاره و همین آزادی هست که مسئولیت رو معنا می‌کنه. علم هم وجود شیطان به عنوان یک موجود فراطبیعی رو تأیید تجربی نکرده و موضوعی که می‌تونه بررسی کنه خود باور به شیطان و نقشی‌‌ئه که این مفهوم در ذهن، رفتار و نظام اخلاقی انسان پیدا کرده.
به طور کلی، شیطان در فلسفه نقطه‌ایه که مسئله‌ی شر از اون شروع می‌شه اما بحث دقیقاً به خود شیطان مربوط نمی‌شه. شر آگاه تقابل رو به وجود میاره، تقابل امکان انتخاب رو آشکار می‌کنه، انتخاب آزادی رو معنا می‌کنه، آزادی امکان گناه رو به وجود میاره و گناه انسان رو با مسئولیت انتخابش روبه‌رو می‌کنه. و از طرف دیگه‌ی این چرخه خیر قرار داره، چیزی که انتخاب انسان در برابر اون معنا پیدا می‌کنه. به همین دلیل فلسفه‌ی شیطان در اصل از خود شیطان فراتر می‌ره و به رابطه‌ی انسان با خیر، شر، آزادی و انتخاب می‌رسه تا ببینیم وقتی خیر و شر در برابر هم قرار می‌گیرن، انسان با آزادی خودش چیکار می‌کنه و تا کجا مسئول انتخابیه که انجام می‌ده.

Lucifer rebelled against God blinded by Pride he desired the Throne of his creator and sought to become like the most high other Angels followed him more erupted in heaven Michael and faithful Angels prevailed and Lucifer and his followers were cast down forever thus began the fall of Lucifer he wished to be like God.

When the light goes off, and the doors all close who am I playing? Who's in control when the crowd's all go
And when I'm forgotten, when the life feels rotten then you feel the hole I walk around an empty town, with an empty head with empty hands, faces scattered everywhere she said "don't ever give up, I'm waiting for you" on the other side, I'm waiting for you while you're burning alive, when your power's gone I'll protect you my child, I'm forever strong.

𝖥𝗈𝗋𝗐𝖺𝗋𝖽 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗆𝖾𝗌𝗌𝖺𝗀𝖾 𝖺𝗇𝖽 𝖨’𝗅𝗅 𝗍𝖾𝗅𝗅 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝗁𝖺𝗍 𝖺𝗇𝗂𝗆𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖼𝗈𝗎𝗅𝖽 𝖻𝖾 𝗂𝗇 𝗂𝖿 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝖾𝗋𝖾 𝖺𝗇 𝖺𝗇𝗂𝗆𝖾 𝖼𝗁𝖺𝗋𝖺𝖼𝗍𝖾𝗋.

(𝖨𝖿 𝖨 𝗀𝖾𝗍 𝖺 𝗌𝗉𝖾𝖼𝗂𝖿𝗂𝖼 𝗏𝗂𝖻𝖾 𝖿𝗋𝗈𝗆 𝗒𝗈𝗎 𝖨’𝗅𝗅 𝗀𝗂𝗏𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖺𝗇 𝖾𝗑𝗉𝗅𝖺𝗇𝖺𝗍𝗂𝗈𝗇 𝗍𝗈𝗈!)

𝖫𝗂𝗆𝗂𝗍: 𝖨’𝗅𝗅 𝖼𝗋𝗈𝗌𝗌 𝗂𝗍 𝗈𝗎𝗍.

𝖨𝖿 𝗒𝗈𝗎 𝖾𝗇𝗃𝗈𝗒 𝗆𝗒 𝖼𝗁𝖺𝗇𝗇𝖾𝗅’𝗌 𝖼𝗈𝗇𝗍𝖾𝗇𝗍, 𝖨’𝖽 𝗋𝖾𝖺𝗅𝗅𝗒 𝖺𝗉𝗉𝗋𝖾𝖼𝗂𝖺𝗍𝖾 𝗂𝗍 𝗂𝖿 𝗒𝗈𝗎 𝗃𝗈𝗂𝗇𝖾𝖽!🍁

𓂃 ࣪˖ ִֶָ 𝖿𝗈𝗋𝗐𝖺𝗋𝖽 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗆𝗌𝗀 𝖺𝗇𝖽 𝗂’𝗅𝗅 𝗀𝗂𝗏𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖺𝗇 𝖺𝗇𝗂𝗆𝖾 𝖼𝗁𝖺𝗋𝖺𝖼𝗍𝖾𝗋 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗆𝖺𝗍𝖼𝗁𝖾𝗌 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖼𝗁𝖺𝗇𝗇𝖾𝗅’𝗌 𝗏𝗂𝖻𝖾
𝖺𝗇𝖽 𝗂’𝗅𝗅 𝗍𝖾𝗅𝗅 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝗁𝗒 𓆩♡𓆪
𓂃 𝖻𝖾 𝗃𝗈𝗂𝗇𝖾𝖽 @awus3
𝖫𝗂𝗆𝗂𝗍: 𝗂 𝖽𝗈𝗇’𝗍 𝗄𝗇𝗈𝗐

The world has gone from a truth that was felt to a truth that is merely known; reality still exists, but my connection to it has been severed, and the time I spend and the memories I carry feel more like information about my life than parts of a life I truly lived. For me, depersonalization is the distance between what I know and what I can feel; a distance in which I have lost the ability to feel, leaving everything observable, yet nothing carrying that same sense of belonging.

روان‌شناسی مسخ شخصیت و واقعیت

مسخ شخصیت و مسخ واقعیت زمانی اتفاق میفته که فاصله‌ای بین شخص و تجربه‌ی خودش از زندگی ایجاد می‌شه. در مسخ شخصیت مشکل بیشتر در ارتباط با خود و بدنه، شخص می‌دونه این بدن، افکار و حرکات متعلق به خودشه اما دیگه اون تعلق رو مثل قبل حس نمی‌کنه. ممکنه راه بره، حرف بزنه، فکر کنه و حتی احساساتش رو بشناسه اما همه‌چیز شبیه این باشه که خودش فقط داره از بیرون تماشاش می‌کنه.
اما در مسخ واقعیت این گسست به تجربه‌ی شخص از جهان اطراف منتقل می‌شه، یعنی محیط آشنا می‌مونه اما حس آشنایی و واقعی بودنش ضعیف می‌شه و دنیا می‌تونه مصنوعی، دور، تکراری یا شبیه یک صحنه‌ی غیرواقعی به نظر برسه
دلیل اصلی این تجربه معمولاً از جایی شروع می‌شه که ذهن برای مدت زیادی تحت فشار، اضطراب، ترس یا فرسودگی قرار می‌گیره و دیگه نمی‌تونه تجربه‌ها رو با شدت معمول پردازش کنه. تو این وضعیت مغز می‌تونه به جای درگیر شدن کامل با احساسات، بین شخص و تجربه فاصله ایجاد کنه. انگار شدت ارتباط با احساسات و محیط کم می‌شه تا فشار قابل‌ تحمل‌تر بشه
به همین دلیل این حالت بیشتر یک مکانیسم گسستگی محسوب می‌شه تا اینکه شخص واقعاً خودش یا واقعیت رو از دست داده باشه.
وقتی این فاصله طولانی می‌شه تأثیرش هم روی شخص بیشتر می‌شه، شخص مدام خودش رو از بیرون نگاه می‌کنه و احساساتش رو نمی‌تونه مثل قبل لمس کنه و بدنش براش ناآشنا می‌شه، حتی تعریفش از "من" هم شروع به ضعیف شدن می‌کنه اینجاست که سؤال‌ هایی مثل "من کی هستم؟ چرا این بدن مال منه؟ یا چرا احساس نمی‌کنم دارم زندگی می‌کنم؟" براش شکل می‌گیرن. به همین دلیل مسخ شخصیت فقط بی‌حسی نیست و می‌تونه حس هویت، تعلق به بدن و احساس زنده‌ بودن رو هم تحت تأثیر قرار بده.
موضوعی که لازم هست در نظر داشته باشیم اینه که مسخ شخصیت با از دست دادن عقل یا تشخیص واقعیت یکی نیست، شخص می‌فهمه که چیزی در تجربه‌اش غیرعادی شده و می‌دونه بدنش واقعاً متعلق به خودشه و دنیا واقعاً وجود داره، اما مغزش این واقعیت رو با همون حس طبیعی قبل بهش منتقل نمی‌کنه، یعنی مشکل بیشتر داخل احساس واقعیته نه لزوماً تو دونستن واقعیت. به همین دلیل وجود چند تجربه‌ی کوتاه به معنی داشتن اختلال نیست، وقتی این حالت‌ ها مکرر یا طولانی می‌شن، کنترل زندگی رو مختل می‌کنن و شخص مدت زیادی احساس جدایی از خودش یا محیط داره، اختلال مسخ شخصیت و مسخ واقعیت یکی از تشخیص‌هایی هستن که می‌تونه گفته بشه. در کل، چیزی که در این حالت از بین می‌ره خود "من" نیست در واقع احساس ارتباط با خود هست، شخص هنوز می‌دونه کیه اما ممکنه نتونه این شناخت رو واقعاً حس کنه برای همین گاهی اوقات خودش رو مثل یک آدم غریبه تجربه می‌کنه. به همین دلیل برگشتن از این حالت با پیدا کردن یک شخصیت جدید یا شبیه شدن به دیگران اتفاق نمیفته، چیزی که باید دوباره شکل بگیره، ارتباط شخص با بدن، احساسات و زندگی روزمره‌ست تا زندگی از چیزی که فقط داره تماشاش می‌کنه، دوباره به چیزی تبدیل بشه که خودش داخل اون وجود داره.

No, I don't really know who I am right now.

Because I don't really know who I am right now