💢 بوی خاطرهانگیزی که از مادربزرگها و پدربزرگها به یاد داریم، دلیل علمی دارد
میتوان یاد گرفت که بوی پیری را هم دوست داشت.
بوی آشنایی که از هنگام همنشینی با مادربزرگها و پدربزرگها در یادمان مانده و گاه با ورق زدن کتابهای کهنه، گشودن صندوقچهای قدیمی یا رایحه روغنی خاص تداعی میشود، تنها یک خاطره حسی نیست و پژوهشها نشان میدهد آن رایحه ملایم که بسیار ملایمتر از بوی عرق بدن در جوانی است و احتمالا در حافظه ما با عنوان «بوی پیری» ثبت شده، پدیدهای واقعی و زیستی است که بر اثر تغییراتی در پوست ایجاد میشود که با افزایش سن برای همه رخ میدهد.
متخصصان پوست، توضیح میدهند که با گذشت هر سال از عمر پس از ۴۰ سالگی، احتمال بروز این تغییرات در بوی پوست افزایش مییابد. پژوهشها عامل آن را ترکیبی آلی از گروه آلدهیدها به نام «۲ــنونِنال» شناسایی کردهاند.
این «بوی پیری» که بر اثر افزایش تولید این آلدهید در بدن سالمندان ایجاد میشود، منشأ همان بوی مشخصی است که حالت خاکگرفته و مانده دارد. البته همه آلدهیدها بوی یکسانی ندارند.
دکتر دلفین جی لی، رئیس بخش پوست و مدیر برنامه دستیاری پزشکی در مرکز پزشکی هاربر دانشگاه کالیفرنیا، توضیح میدهد که سینامآلدهید هم نمونه دیگری از این ترکیبات است؛ ماده آلی که طعم و رایحه خاص دارچین را ایجاد میکند.
بیشتر در کامنت
🆔@ScientificDialectics
Post #20484
349
- ❤ 3
- 🥰 2