ادامه...

آپاندیس سرشار از بافت لنفاوی است و سلول‌های ایمنی مختلفی، از جمله سلول‌های T و B، در آن حضور دارند. این بافت می‌تواند در شکل‌گیری و تنظیم پاسخ‌های ایمنی در روده، به‌ویژه در سال‌های نخست زندگی، نقش داشته باشد.

پژوهشگران همچنین این فرضیه را مطرح کرده‌اند که آپاندیس می‌تواند نوعی مخزن برای باکتری‌های مفید روده باشد. پس از اختلالاتی مانند اسهال شدید، بخش زیادی از باکتری‌های روده ممکن است از بین بروند یا از بدن دفع شوند. باکتری‌های موجود در آپاندیس شاید بتوانند به بازسازی جمعیت باکتری‌های مفید و برقراری دوبارهٔ تعادل میکروبی روده کمک کنند.

این عملکرد احتمالی می‌تواند به حفظ محیط مناسب روده و مقاومت در برابر رشد برخی میکروب‌های نامطلوب کمک کند؛ بااین‌حال، میزان اهمیت واقعی این نقش‌ها در انسان هنوز به‌طور کامل مشخص نشده و نیازمند پژوهش‌های بیشتری است.

از طرف دیگر، اگر آپاندیس دچار التهاب شدید یا آپاندیسیت شود، برداشتن آن همچنان یکی از درمان‌های اصلی است؛ زیرا پارگی آپاندیس می‌تواند باعث عفونت خطرناک در حفرهٔ شکم شود.

با وجود این، بیشتر افرادی که آپاندیس‌شان برداشته می‌شود، می‌توانند پس از بهبودی زندگی کاملاً طبیعی و سالمی داشته باشند؛ زیرا بدن و سایر بافت‌های لنفاوی می‌توانند بسیاری از عملکردهای مرتبط با آپاندیس را جبران کنند.

بنابراین، آپاندیس احتمالاً کاملاً «بی‌فایده» نیست؛ اما برای زنده ماندن و داشتن یک زندگی سالم نیز عضوی ضروری محسوب نمی‌شود.

✍:علی روستایی


https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29503124/

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates