ادامه...

پژوهشگران یک ایمپلنت شبکیه‌ای جدید ساخته‌اند که ممکن است در آینده به بازگرداندن بخشی از بینایی در افرادی کمک کند که سلول‌های حساس به نور شبکیه‌شان، مانند بیماران مبتلا به برخی انواع دژنراسیون شبکیه، آسیب دیده یا از بین رفته است.

این فناوری به‌جای تلاش برای بازسازی سلول‌های گیرندهٔ نور، از یک آرایهٔ بسیار کوچک از حسگرهای نوری استفاده می‌کند تا نور را به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل کرده و آن‌ها را از طریق الکترودها به سلول‌های عصبی باقی‌مانده در شبکیه منتقل کند؛ سلول‌هایی که هنوز می‌توانند با مدارهای عصبی بینایی ارتباط برقرار کنند.

در آزمایش‌های انجام‌شده روی موش‌ها، این ایمپلنت توانست در شبکیهٔ سالم و همچنین در مدل‌های مبتلا به دژنراسیون شبکیه، پاسخ‌های عصبی به نور مرئی و نور نزدیک به فروسرخ ایجاد کند.

یکی از ویژگی‌های جالب این فناوری، امکان تحریک شبکیه با نور نزدیک به فروسرخ است؛ طول موجی که به‌طور طبیعی برای چشم انسان قابل مشاهده نیست. این موضوع در آینده می‌تواند مسیر تازه‌ای برای توسعهٔ سامانه‌های بینایی مصنوعی و حتی ایجاد قابلیت‌های بینایی فراتر از محدودهٔ طبیعی چشم ایجاد کند.

این دستگاه همچنین برای قرارگیری نزدیک به سطح شبکیه طراحی شده و برخلاف برخی سامانه‌های قبلی، برای عملکرد خود به یک منبع انرژی خارجی جداگانه نیاز ندارد.

البته این فناوری هنوز در مرحلهٔ آزمایش‌های حیوانی قرار دارد و برای استفادهٔ پزشکی در انسان آماده نیست. پیش از هرگونه کاربرد بالینی، باید ایمنی، دوام و میزان واقعی بازسازی بینایی آن در مطالعات بیشتر و سپس در آزمایش‌های انسانی بررسی شود.

اگر پژوهش‌های آینده موفق باشند، چنین فناوری‌هایی می‌توانند راهی تازه برای برقراری ارتباط میان نور و مدارهای عصبی باقی‌ماندهٔ چشم در برخی انواع نابینایی فراهم کنند.

✍:علی روستایی

https://www.nature.com/articles/s41928-026-01601-8?utm_source=chatgpt.com

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates