پژوهشی از جاپان نشان می‌دهد که قرار گرفتن مداوم در معرض بوی گل گلاب ممکن است باعث افزایش مادهٔ خاکستری مغز انسان شود.

در این تحقیق، ۲۸ زن به مدت یک ماه در لباس خود از روغن عطر گل گلاب استفاده کردند، در حالی که ۲۲ نفر دیگر در گروه مقایسه فقط آب معمولی استفاده کردند. پس از آن، با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) مشخص شد که در گروهی که بوی گل گلاب را دریافت کرده بودند، مقدار مادهٔ خاکستری در بخش‌هایی از مغز افزایش یافته است.

بیشترین تغییر در بخشی از مغز به نام قشر کمربندی پشتی (Posterior Cingulate Cortex) دیده شد؛ منطقه‌ای که در حافظه، یادآوری و ارتباط دادن اطلاعات مختلف نقش مهم دارد. اما بخش‌هایی مانند آمیگدال و قشر اربیتوفرونتال تغییر قابل توجهی نشان ندادند. این نشان می‌دهد که اثر بوی گلاب بر مغز، محدود به بخش‌های خاصی بوده است، نه اینکه تمام مغز را تغییر دهد.

دانشمندان احتمال می‌دهند که پردازش مداوم بوی گلاب و ارتباط آن با خاطرات، باعث تحریک بیشتر این بخش از مغز شده و در طول زمان تغییرات ساختاری ایجاد کرده باشد. همچنین ممکن است رایحهٔ گلاب با کاهش فشار روانی و تنظیم احساسات ارتباط داشته باشد و از این راه بر بخش‌های مربوط به حافظه اثر بگذارد.

این پژوهش نشان می‌دهد که حس بویایی فقط برای تشخیص بوها نیست؛ بلکه می‌تواند با شبکه‌های پیچیدهٔ مغز ارتباط داشته باشد و در درازمدت بر انعطاف‌پذیری مغز (Neuroplasticity) تأثیر بگذارد.

البته این تحقیق کوچک بوده و فقط یک نوع بو و یک گروه محدود از افراد را بررسی کرده است. برای تأیید این یافته‌ها، پژوهش‌های بیشتری لازم است. اگر نتایج آینده نیز آن را تأیید کند، شاید در آینده از رایحه‌ها به‌عنوان یکی از روش‌های کمک به سلامت مغز و حافظه استفاده شود.
✍:علی روستایی
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38331299/

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates