شماره: ۳۵

عذراخانم، یکی از همسایه‌های بالای کوچه، خانمی مذهبی است. هر بار مرا می‌دید، تقریباً تنها پیشنهادش این بود:
«چله داریم، اسمت را بنویسم؟»

یک بار چله‌ی حدیث کسا، یک بار زیارت عاشورا و بار دیگر ذکر گره‌گشا.

روزی که «چله‌نشینی شاد» را خریدم، یادش افتادم و با خودم گفتم:
حالا نوبت من است بروم بگویم: عذراخانم، چله داریم؛ چله‌نشینی شاد! اسمت را بنویسم؟ 😄

شاید همین خاطره، بهترین مقدمه برای خواندن کتاب بود. «چله‌نشینی شاد» برای من معنای تازه‌ای از چله داشت: چهل روز ماندن با یک نیت، مکث کردن، تکرار کردن و تمرین کردن.

این کتاب هر روز با شعر، سخن بزرگان، تأمل و تمرینی کوتاه، ما را به دیدن چیزهایی دعوت می‌کند که در شتاب روزمره کمتر می‌بینیم؛ از داشته‌ها و آدم‌های زندگی‌مان تا خودمان و کیفیت زیستنمان.

شاید شادی در این کتاب، نه یک حالِ همیشگی، که تمرین دوباره دیدن زندگی باشد.

و حالا اگر عذراخانم را ببینم، احتمالاً می‌گویم:

«عذراخانم، چله داریم… چله‌نشینی شاد؛ اسمت را بنویسم؟» 🌿😄


از جناب آقای حسن ملکیان عزیز برای تألیف این اثر و از انتشارات سایه سخن برای انتشار کتاب‌هایی متفاوت، صمیمانه سپاسگزارم.🌿

فهیمه احمدی. روانشناس

#کامنت_شما

🆔 @Sayehsokhan