نسل چهارم (۱۹۷۶): چرخش لامپ، حلقه ثابت آشکارسازها
🔹 هندسه پرتو: فن‌پهن .
🔹 ساختار: حلقه‌ای کامل از آشکارسازها دور بیمار ثابت است و فقط لامپ می‌چرخد (Rotate-Stationary) .
🔹 زمان اسکن: حدود ۱ ثانیه .
🔹 چالش: هزینه‌ی بالا و پیچیدگی زیاد؛ عملاً منسوخ شده است .

نسل پنجم (۱۹۸۰): ایستا-ایستا (اسکن قلب)
🔹 ساختار: لامپ ثابت (الکترون‌ها با آهنربا روی هدف تنگستنی متمرکز می‌شوند تا اشعه ایکس تولید کنند) و آشکارسازها ثابت .
🔹 نام دیگر: الکترون‌بیم سی‌تی (EBCT) .
🔹 کاربرد: سرعت خیلی بالا برای تصویربرداری از قلب بدون نیاز به چرخش فیزیکی. اما هزینه‌ی نگهداری بالا باعث شد جای خود را به نسل‌های جدید بدهد .

نسل ششم: انقلابِ مارپیچی (هلیکال)
🔹 فناوری کلیدی: استفاده از حلقه‌های لغزنده (Slip Ring) .
🔹 تغییر بزرگ: میز بیمار مدام در حال حرکت به داخل گانتری است در حالی که لامپ مدام دور او می‌چرخد؛ مسیر حرکت لامپ به شکل مارپیچ (هلیکس) می‌شود .
🔹 مزیت: اسکن کل یک عضو (مثل ریه) در یک حبس نفس و بدون هیچ فاصله‌ای بین تصاویر .

نسل هفتم: مولتی‌اسلایس (چندبرشی) یا MDCT (اواخر دهه ۹۰ به بعد)
🔹 ساختار: آشکارسازهایی با چندین ردیف در جهت Z (طول بدن) .
🔹 دستاورد: دریافت همزمان چندین اسلایس (برش) در هر چرخش .
🔹 تحول: اولین نسل در ۱۹۹۸ با ۴ برش، سپس ۱۶ برش (۲۰۰۱)، ۶۴ برش (۲۰۰۴) و بعد ۱۲۸ و ۲۵۶ برش .
🔹 نتیجه: رزولوشن ایزوتروپیک (مکعب‌های تصویر با ابعاد مساوی)، آنژیوگرافی عروق کرونر، و اسکن کامل بدن در چند ثانیه! .
https://t.me/RSSA_Semums