سابلاکسیشن آتلانتودنتال
فاصله بین سطح جلویی زائده دنس (دندان‌مانند) مهره C2 و سطح پشتی برجستگی جلویی مهره C1 به طور طبیعی در بزرگسالان کمتر از ۳ میلی‌متر و در کودکان کمتر از ۵ میلی‌متر است. این فاصله با نام‌هایی مانند فضای پیش‌دندانی (Pre-dental space) یا فاصله آتلانتودنتال (Atlantodental distance) شناخته می‌شود.

حرکت و محدودیت طبیعی این فضا در کودکان، این فاصله هنگام خم شدن گردن (فلکشن) ممکن است کمی افزایش یابد، اما در بزرگسالان حتی با خم یا صاف کردن گردن تغییری نمی‌کند. حرکت رو به جلوی مهره C1 (اطلس) توسط لیگامان عرضی محدود می‌شود. این لیگامان نقش کلیدی در جلوگیری از جابجایی قدامی یا خلفی بین مهره‌های C1 و C2 دارد.

ناپایداری آتلانتوآگزیال
ناپایداری آتلانتوآگزیال زمانی تشخیص داده می‌شود که فاصله پیش‌دندانی از حد طبیعی (۳ میلی‌متر در بزرگسالان و ۵ میلی‌متر در کودکان) بیشتر باشد. این وضعیت می‌تواند علائم خود را زمانی نشان دهد که مهره C1 به اندازه کافی به سمت جلو حرکت کرده و باعث تنگی کانال نخاعی و فشار بر نخاع شود.

ابعاد کانال نخاعی
بزرگ‌ترین قطر کانال نخاعی در ناحیه مهره C2 قرار دارد و قطر جلویی-پشتی (قدامی-خلفی) این کانال نباید کمتر از ۱۸ میلی‌متر باشد.

عوامل غیرتروماتیک افزایش‌دهنده فاصله آتلانتودنتال
برخی شرایط غیرتروماتیک می‌توانند باعث افزایش این فاصله شوند، از جمله:

آرتریت روماتوئید
سندرم گریزِل (Grisel syndrome)
استئوژنز ایمپرفکتا (Osteogenesis imperfecta)
نوروفیبروماتوز (Neurofibromatosis)
سندرم مورکیو (Morquio syndrome)
پسوریازیس
لوپوس (Lupus)
جابجایی‌های ناشی از این بیماری‌ها اغلب مزمن هستند و ممکن است بدون علائم باشند. در مقابل، جابجایی‌های حاد معمولاً علامت‌دار بوده و می‌توانند تهدیدکننده حیات باشند.

جابجایی‌های تروماتیک آتلانتوآگزیال
این نوع جابجایی معمولاً در تصادفات رانندگی رخ می‌دهد، به‌ویژه زمانی که سر به شیشه جلو یا داشبورد برخورد کند. مکانیسم آسیب معمولاً هیپرفلکشن گردن است.

ویژگی‌های جابجایی‌های آتلانتوآگزیال
اکثر این جابجایی‌ها شامل حرکت رو به جلوی مهره C1 روی مهره C2 است.
جابجایی خلفی (به سمت عقب) بسیار نادر است.
جابجایی قدامی ممکن است با شکستگی زائده دنس همراه باشد، اما همیشه شکستگی وجود ندارد.
شکستگی‌های جمجمه و استخوان‌های صورت نیز در این نوع آسیب‌ها شایع هستند.
این آسیب‌ها معمولاً ناپایدار بوده و می‌توانند منجر به فشار بر نخاع بین زائده دنس و قوس خلفی مهره C1 شوند.
https://t.me/RSSA_Semums