🔹 سه نمای استاندارد در اورژانس:
۱. Supine AP (به پشت): نمای پایه برای ارزیابی الگوی گاز، اتساع روده، سنگ‌های رادیواپک و توده‌ها.
۲. Erect AP (ایستاده): برای تشخیص سطح هوا-مایع (air-fluid levels) در ایلئوس و انسداد، و تشخیص هوای آزاد زیر دیافراگم (پنوموپریتونئوم).
۳. Left Lateral Decubitus (به پهلو چپ خوابیده با اشعه افقی): جایگزین Erect در بیماران بدحال. هوای آزاد بین دیواره شکم و کبد جمع می‌شود و به‌خوبی دیده می‌شود.

🔹 نکته‌ی فنی مهم:
در نمای Supine، حتماً از دیافراگم تا سمفیز پوبیس را پوشش دهید. دیافراگم دیده نشود = هوای آزاد ممکن است از دست برود.

🔹 تنفس:
نمای Supine را در بازدم بگیرید تا دیافراگم بالا برود و احشای شکمی بهتر نمایان شوند.

🔹 اکسپوژر:
از kVp بالا (۷۰–۸۰) و mAs مناسب استفاده کنید. فیلم کم‌نفوذ (Underexposed) شایع‌ترین اشتباه در شکم است.

🔹 حرکت بیمار:
در بیماران با درد شدید، حرکت تخریب‌کننده‌ترین عامل کیفیت فیلم است. مچ‌پاها را در نمای Supine با باند ثابت کنید.
https://t.me/RSSA_Semums