توی بیمه یک موضوعی هست به نام diversification. وقتی میگن پورتفولیو رو دایورسیفای کنین یعنی تنوع ریسک رو در پورتفولیو بالا ببرین. یه مقدار ریسک زلزله توی چین پوشش بدین. یه مقدار گرباد توی فلوریدا پوشش بدین. یه مقدار سیل توی اروپا. چرا؟ چون احتمال اینکه در آن واحد هم تو چین زلزله بیاد هم توی آمریکا طوفان بشه و هم توی اروپا سیل بیاد خیلی پایینه. یکیش اتفاق بیفته تمام سرمایه تحت خطر نمیفته.

پارسال یک مربی داشتم بهم گفت پانته‌آ اگر فردا کارت رو از دست بدی چقدر از احساس هویتی که داری تحت تاثیر قرار میگیره؟ بعد یه چیزی یادم داد. گفت
Diversify your identity

حرف خوبی زد. نگفت به کارت اهمیت نده. گفت چیزهای دیگه هم توی هویتت بیار. مثلا مادر هستی. شبکه دوستات. علائق بزرگ و کوچیکت. روتینهایی که دوست داری.

مثلا من بافتنی میبافم.
الان یک سال و خورده‌ای میشینم ویدیوهای آرایش کردن نگاه میکنم و سعی میکنم اصولی بفهمم مثلا چه لباسی به چه تیپ بدنی میاد. این برام یک اکت خود-مراقبتی و خود شناسی شده که هی بهتر بشناسم چی بهم میاد.
سعی میکنم با دوستام حتی شده از طریق تکست در تماس باشم. اگر یاد کسی بیفتم سعی میکنم یه تکست حداقل بزنم ازتباطم رو مراقبت کنم.
اینجا مینویسم.

همین چیزهای ریز ریز.

تنوع بخشیدن به هویت باعث میشه وابستگی آدم به هرکدوم از بخشها کم بشه. هرچی وابستگی کمتر باشه آدم تصمیمات بهتری میگیره. برا همین به نظر من اگر میخواهین تصمیمات شغلی بهتری بگیرین وابستگی هویتیتون رو نسبت به شغل متعادل نگه دارین.

پ.ن. این نکته در اون مهارت رضایت از زندگی هم به درد میخوره.