بخشی از مقدمه‌ی *صالح مبارک* بر کتاب معتبر و مرجع *Construction Project Scheduling and Control* ویرایش چهارم

یک تجربه به دانش من و کتاب افزوده است - مشاغلی که من در خارج از کشور بین سال‌های 2008 تا 2014 داشته‌ام. نمی‌توانستم سرعت و میزان ساخت و ساز را در چنین مکان کوچکی مانند قطر تصور کنم. تعداد تاور کرین‌ها بیشتر از آن است که بتوانید بشمارید. متخصصان از سراسر جهان، مانند یک دسته گل بزرگ، با تنوع در تحصیلات، فرهنگ، نژاد و زبان، گرد هم می‌آیند. ارتباطات، کمترین چالش آنجا است. حتی با وجود اینکه انگلیسی زبان رسمی برای انجام تجارت در اکثر سازمان‌های آنجاست، به زودی متوجه می‌شوید که انگلیسی، انگلیسی نیست! تفاوت در تلفظ و لهجه‌ها را فراموش کنید، املای labor در مقابل labour و program در مقابل programme را فراموش کنید؛تفاوت‌هایی در تفسیر اصطلاحات فنی و نحوه انجام تجارت وجود دارد. جالب‌تر اینکه، هیچ یک از این تفاوت‌ها اشتباه نیستند. این وضعیت، درمان چیزی است که من آن را “سندرم پارادایم پس‌زمینه” می‌نامم، که در آن هر کس معتقد است حق با اوست، فقط به این دلیل که این‌گونه تربیت شده است، بنابراین فرهنگ‌ها و شیوه‌های تجارت ما با هم درگیر می‌شوند و هر کس معتقد است که دیگری اشتباه می‌کند! در بسیاری از این موقعیت‌ها، درست یا غلطی وجود ندارد. فقط روش‌های متفاوتی برای انجام کارها وجود دارد. با این حال، در یک تیم مدیریت پروژه، همه باید با هم یک آهنگ مشترک را با هماهنگی بخوانند – چه چالشی! به خاطر داشته باشید، *حوزه کاری ما یک علم تجربی/آزمایشی است، نه یک علم دقیق!* باور کنید یا نه، من از هر دقیقه این “تلاقی فرهنگ‌ها” لذت می‌برم. من اینطور به آن فکر می‌کنم: “یک متر مکعب بتن: 100 دلار؛ یک تن فولاد: 600 دلار؛ یک روز کاری با 30 ملیت مختلف: بی‌قیمت!”

@Projectcontrolrtn