آشنایی با روشهای مسیر بحرانی CPM و زنجیره بحرانی CCM

از جمله وظایف مدیران(همین‌طور مدیران پروژه) برنامه ریزی، نظارت، هدایت و بسیج امکانات و منابع است. در بین وظایف مذکور نیز برنامه ریزی از اولویت برخوردار است؛ زیرا که اساس و شالوده دیگر وظایف می باشد. بدیهی است که برنامه ریزی، تصمیم گیری درباره آینده است. برای اینکه برنامه ریزان تمام عوامل و متغیرهای مربوط به تصمیم گیری (راجع به کارها و پروژه‌ها) را بتوانند در نظر داشته باشند، روشهای متعددی ابداع شده است که بعضی از آنها به تجسم عوامل و متغیرهای تصمیم ها، بسیار میتوانند کمک کنند. یعنی این روشها و فنون کمک میکنند که تصمیم‌های مدیران و برنامه ریزان به صورت نظام مند و برنامه ریزی شده اتخاذ شود. از جمله روشها و فنون برنامه ریزی به نمودارهای میله ای، گانت، روش مسیر بحرانی (CPM) و فن ارزشیابی و بازنگری برنامه (PERT) میتوان اشاره کرد.
از ساده ترین روشهای برنامه ریزی(علی الخصوص برای پروژه ها)، نمودارهای گانت و میله ای است؛ که اولی توسط هنری گانت و دیگری توسط فردریک تیلور ارائه شده اند. این دو نمودار به عنوان یکی از ساده‌ترین ابزارها برای نشان‌دادن زمانهای آغاز و پایان فعالیتها هنوز در بسیاری از مؤسسات و سازمانها، به عنوان تنها روش برنامه ریزی، مورد استفاده قرار میگیرند. این نمودارها از دو محور عمود برهم تشکیل شده‌اند. محور افقی این نمودارها، نشان‌دهنده عامل زمان و محور عمودی آنها نشان‌گر فعالیتهای لازم در اجرای پروژه است. از اشکالات عمده این نمودارها این است که ارتباط بین فعالیتها و ترتیب تقدّم و تأخّر بین این فعالیتها را نشان نمی دهند.
اشکالات این نمودارها و عدم کارآیی آنها در پروژههای بزرگ، مدیران را به فکر استفاده از تکنیکها و فنون دیگری از جمله روش مسیر بحرانی و فن ارزشیابی و بازنگری برنامه انداخت.

@Projectcontrolrtn