علی جمشیدی عزیز (تصویر و زندگی) اخیراً پست انتقادی خوبی دربارهٔ مجموعهٔ «به روایت یک شاهد عینی» آزاده اخلاقی منتشر کرده.

از چگونگی مرگ دیگر چهره‌های مشهور این مجموعه بی‌خبرم، اما از آنجا که سال‌ها بر زندگی و سینمای سهراب شهیدثالث کار کرده‌ام؛ از این رو یک ایراد اساسی می‌گیرم و به آن پست اضافه می‌کنم.

تصویر نخست، صحنهٔ بازسازی‌شده‌ است: مورخ ۱۰ تیر ۱۳۷۷ در شیکاگو، سهراب را جلوی درب خانه، غرق در خون می‌بینیم. تا اینجا نسبتاً درست است.

اما خانه اشتباه است. این خانه (تصویر دوم)، اولین اقامتگاه شهیدثالث در آلمان، در محلۀ شارلوتنبورگ (از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰) بود؛ نه خانهٔ او در شیکاگو (تصویر سوم – که داخل آن هم در مستند «دور از خانه» می‌شود دید که هیچ شباهتی ندارد). فقط تصویر چخوف و کتابخانۀ کوچکش، بزرگ‌تر شده و جایشان عوض. (و آن خانم‌ بی‌ربط در ته آشپزخانه...)

دوم، به روایت دوستانش، سهراب ابتدا سراغ تلفن رفته، اما چون قبضش را نپرداخته بود، خود را خون‌آلود تا جلوی در کشانده تا همسایه‌ها را خبر کند که همانجا هم جان می‌دهد. درحالی‌که در این بازسازی، تلفن سر جایش است و خون هم فقط جلوی در ریخته شده...

@Ciinemathequee