انجمن علمي مهندسي پليمر

برای همین چند دهه‌ای است که محققان دنبال سامانه‌هایی هستند که بتوانند دارو را دقیقاً به سراغ سلول سرطانی ببرند بدون اینکه بقیهٔ بدن را درگیر کنند؛ به این نوع سامانه‌ها «دارورسانی هدفمند» می‌گویند. یکی از استراتژی‌هایی که برای این کار جواب داده، استفاده از گیرنده فولات (Folate Receptor) یا FR است. نکته جالب درباره این گیرنده این است که در سطح اکثر تومورهای انسانی بیش از حد طبیعی بیان می‌شود، در حالی که در بافت‌های سالم تقریباً دیده نمی‌شود؛ همین تفاوت، آن را به یک هدف بسیار مناسب برای دارورسانی اختصاصی تبدیل کرده است.خود فولات (اسید فولیک) هم یک ویتامین ساده و کم‌حجم است، پایدار می‌ماند، بدن نسبت به آن واکنش ایمنی نشان نمی‌دهد و از آنتی‌بادی‌های مونوکلونال که معمولاً برای هدف‌یابی استفاده می‌شوند، خیلی ارزان‌تر تمام می‌شود. مهم‌تر از همه اینکه میل ترکیبی فولات به گیرندهٔ خودش خیلی بالاست، طوری که به‌محض برخورد سریع به آن می‌چسبد و از راه اندوسیتوز وارد سلول می‌شود. به همین دلیل در سال‌های اخیر فولات را با انواع مختلف حامل‌ها از جمله لیپوزوم‌ها، پلیمرها، پروتئین‌ها و طیف وسیعی از نانوذرات ترکیب کرده‌اند تا هم هدف‌یابی دقیق داشته باشند و هم دارو به‌صورت تدریجی و پایدار رها شود.نشاسته هم از آن دسته موادی است که سال‌هاست در صنعت دارو شناخته‌شده، چون زیست‌سازگار است، واکنش ایمنی ایجاد نمی‌کند، در هوا پایدار می‌ماند و با اغلب داروها هم واکنش نمی‌دهد. وقتی نشاسته تجزیه می‌شود، محصولش قندهای ساده‌ای است که بدن به‌راحتی می‌تواند هضمشان کند. تا همین اواخر بیشتر از نشاسته به‌عنوان یک ماده پرکننده استفاده می‌شد، اما بعد از اینکه محققان روی اصلاح فیزیکی و شیمیایی آن کار کردند، معلوم شد می‌تواند به‌عنوان حامل دارو هم عملکرد خوبی داشته باشد. با این حال تا زمان انجام همین پژوهش، هیچ‌کس نشاسته را با فولات ترکیب نکرده بود؛ یعنی این مقاله اولین گزارشی است که این دو را کنار هم می‌گذارد. نویسندگان این کار را روی نانوذرات آنیونی نشاسته (StNP) که پیش‌تر در همان آزمایشگاه ساخته بودند بنا کردند. کارشان چهار مرحله داشت: اول نانوذرات نشاسته را در یک میکرواِمولسیون آب‌در‌روغن ساختند؛ بعد فولات را که از قبل با پلی‌اتیلن‌گلیکول (PEG) اصلاح شده بود به سطح همین نانوذرات وصل کردند تا FA-PEG/StNP به‌دست بیاید؛ در مرحله سوم داروی ضدسرطان دوکسوروبیسین (DOX) را روی این حامل بارگذاری و رهاسازی کنترل‌شده آن را بررسی کردند؛ و در نهایت دیدند این سامانه چقدر می‌تواند سلول‌های سرطانی را به‌طور اختصاصی شناسایی کند و سمّیت دارو را نسبت به حالت آزاد پایین بیاوردر این پژوهش، FA-PEG/StNP با موفقیت تهیه شد و می‌تواند داروی ضدسرطان DOX را حمل کرده و به‌صورت پایدار آزاد کند.در شرایط آزمایشگاهی (In vitro)، FA-PEG/StNP می‌تواند به‌صورت هدفمند بر سلول‌های سرطان کبد BEL7404 اثر بگذارد و سمیت داروی DOX کاهش می‌یابد.بنابراین، FA-PEG/StNP ممکن است برای استفاده به‌عنوان حامل دارویی هدفمند برای سرطان مناسب باشد.

تحلیل و بررسی: مهندس علی رضایی‌منش

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

Preparation of folate- conjugated starch nanoparticles and its application to tumor-targeted drug delivery vector

یکی از دغدغه‌های همیشگی در درمان سرطان این است که داروهای شیمی‌درمانی معمولاً فقط سلول سرطانی را هدف نمی‌گیرند، بلکه روی بافت‌های سالم بدن هم اثر می‌گذارند و همین سمّیت گسترده، بزرگ‌ترین محدودیت این داروهاست.

#تحلیل_مقاله
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

🔬 سینتیک تبلور پلیمرها؛ از هسته‌زایی تا معادله آورامی

تبلور فرایندی است که در آن از فاز بی‌شکل (مذاب یا محلول رقیق) به ساختار منظم پلیمری می‌رسیم. با کاهش دمای مذاب به دمای تبلور، مولکول‌های گره‌خورده و تصادفی به آرایش‌یافتگی و تشکیل نواحی کوچک منظم تمایل نشان می‌دهند که این فرآیند هسته‌زایی نام دارد و مرحله دوم، رشد است که در آن هسته‌های بلوری با افزوده شدن زنجیره‌های بیشتر رشد می‌کنند. هسته‌زایی می‌تواند همگن (تصادفی در تمام مذاب) یا ناهمگن (روی اجسام خارجی مانند ذرات گرد و غبار) باشد؛ اگر دمای تبلور و ذوب نزدیک باشند گویچه‌های بزرگ و کم، و اگر اختلاف دما زیاد باشد گویچه‌های کوچک و بیشتری تشکیل می‌شود. اگر وزن کل مذاب Wo و چگالی آن Pl و سرعت هسته‌زایی N ثابت باشد، تعداد هسته‌های تشکیل‌شده در بازه dt برابر N×Wo×dt/Pl است و وزن کلی گویچه پس از رشد از رابطه dWs = (4/3)π(vt)³Ps×N×Wo×dt/Pl به دست می‌آید که v سرعت رشد و Ps چگالی گویچه است. این معادلات برای مراحل ابتدایی تبلور صادق‌اند؛ اما برای در نظر گرفتن برخورد گویچه‌ها از معادله آورامی استفاده می‌شود: Wl/Wo = e^(-zt^n) که در آن n شاخص آورامی، z ثابت سرعت و Wl وزن بخش مایع است. معادله آورامی ابزار اصلی مدل‌سازی سینتیک تبلور و پیش‌بینی میزان تبلور در طول زمان است.


#سینتیک_تبلور #هسته_زایی #معادله_آورامی
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

سینتیک تبلور پلیمرها؛ از هسته‌زایی تا معادله آورامی

نویسنده: امیرمحمد مومنی راد
گوینده: امیرمهدی صانعی
ادیتور: امیرمهدی صانعی

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

🔵 صفحه لینکدین انجمن مهندسی پلیمر راه‌اندازی شد!

از امروز، انجمن علمی مهندسی پلیمر یه خونه‌ی جدید هم توی لینکدین داره جایی برای تحلیل مقالات علمی روز، دایره‌المعارف پلیمر، اخبار و تحولات صنعت، مسیرهای شغلی و خیلی چیزای دیگه که مخصوص مخاطب حرفه‌ای و دانشگاهی طراحی شده.

اگه لینکدین دارید یا می‌خواید شبکه‌ی حرفه‌ای‌تون رو در حوزه پلیمر و مواد گسترش بدید، همین حالا صفحه رو دنبال کنید:

👉 https://www.linkedin.com/company/polymer-engineering-association/

لطفاً با لایک، کامنت یا Share به دیده‌شدن این شروع کمک کنید 🙏

🔬 اطلس آنالیز پلیمری | FTIR — بخش دوم

در بخش دوم، روش‌های نمونه‌برداری، نحوه خواندن طیف و تفسیر نواحی مختلف FTIR را بررسی می‌کنیم و با تحلیل کمی و محدودیت‌های این آزمون آشنا می‌شویم. در پایان نیز جایگاه FTIR در کنار سایر روش‌های متداول آنالیز پلیمر مقایسه شده است.

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

انجمن علمي مهندسي پليمر pinned a video

🧪 دانشجوی پلیمر هستی؟ پژوهش می‌کنی؟ یا می‌خوای از دنیای فناوری و صنعت پلیمر عقب نمونی؟

اینجا جاییه برای دنبال‌کردن محتوایی که واقعاً به مسیر علمی و حرفه‌ای تو کمک می‌کنه. 🚀

📚 آموزش‌های تخصصی مهندسی پلیمر
🔬 مطالب علمی و پژوهشی به‌روز
🏭 آشنایی با صنعت و کاربردهای واقعی پلیمر
💡 فناوری‌های نوظهور، نوآوری و ایده‌های جدید
🎓 محتوای کاربردی برای دانشجویان، پژوهشگران و مهندسان

هدف ما ساختن یک فضای تخصصی برای یادگیری، رشد، ارتباط و پیشرفت در دنیای پلیمره. 💙

اگر به آینده حرفه‌ای خودت در این حوزه اهمیت می‌دی، همراه ما باش.

🔗 عضویت در کانال:
https://t.me/Polymer_Association

📚 معرفی منابع | Properties of Polymers

کتاب Properties of Polymers به بررسی ارتباط میان ساختار شیمیایی پلیمرها و خواص آن‌ها می‌پردازد و بر تخمین و پیش‌بینی عددی خواص با استفاده از مشارکت گروه‌های شیمیایی تمرکز دارد. این رویکرد، ارتباط میان ساختار مولکولی و رفتار قابل‌اندازه‌گیری پلیمر را به‌صورت کمی دنبال می‌کند.

این کتاب از منابع تخصصی در زمینه ساختار–خاصیت پلیمرها است و می‌تواند برای مطالعه مباحث مرتبط با خواص و پیش‌بینی رفتار مواد پلیمری مورد استفاده قرار گیرد.

📖 Properties of Polymers
Authors: D. W. van Krevelen, K. te Nijenhuis
Subtitle: Their Correlation with Chemical Structure; Their Numerical Estimation and Prediction from Additive Group Contributions

#معرفی_منابع #خواص_پلیمر #ساختار_پلیمر #PolymerScience
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

نتایج این بررسی نشان می‌دهد که ترکیب «اصلاح سطحی کوتاه پلاسما» و «پوشش‌دهی نانوکامپوزیتی کیتوسان/اکسید روی» یک راهکار مهندسی کاملاً اجرایی برای اصلاح فیلم‌های تجاری LDPE است. این روش بدون تغییر در فرآیند شکل‌دهی مذاب پلیمر، لایه‌ای پایدار، مقاوم در برابر رطوبت و با خاصیت ۱۰۰ درصدی باکتری‌زدایی ایجاد می‌کند که می‌تواند ماندگاری مواد غذایی فاسدشدنی را در صنعت بسته‌بندی به طور چشمگیری افزایش دهد.

تحلیل و بررسی: مهندس امید تشکری

‌
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

🔹ایده اصلی پژوهش؛ هم‌افزایی کیتوسان و نانوذرات اکسید روی
منطق طراحی در این سیستم، ایجاد یک لایه نانوکامپوزیتی زیست‌پذیر و فعال روی فیلم پلی‌ایتیلن است. ایده اصلی بر پایه سه رکن استوار است:
پایه ساختاری لایه فعال: کیتوسان (پلی‌ساکارید کاتیونی حاصل از استیل‌زدایی کیتین) به عنوان ماتریس بیوپلیمری. کیتوسان به دلیل داشتن گروه‌های عاملی آمین (NH_2-) پتانسیل ضدباکتریایی ذاتی دارد و سد مناسبی در برابر اکسیژن ایجاد می‌کند.
عامل تقویت‌کننده و آنتی‌باکتریال نوری/یونی: نانوذرات اکسید روی با میانگین اندازه ذرات حدود ۵۵ نانومتر. این نانوذرات برخلاف نانوذرات نقره، تاییدیه ایمنی بیشتری برای تماس با مواد غذایی دارند و خواص مکانیکی و نوری پوشش را هم بهبود می‌دهند.
زیرلایه پلیمری: فیلم LDPE که به عنوان پایه اصلی نگهدارنده عمل می‌کند.

🔸چرا این روش سنتز و اصلاح سطح انتخاب شده است؟
در این پژوهش دو تصمیم تکنیکی مهم گرفته شده که علت مهندسی مشخصی دارد:
چرا اصلاح سطح با پلاسمای اکسیژن؟ فیلم پلی‌ایتیلن آب‌گریز است و زاویه تماس قطره آب (WCA) روی آن حدود ۱۰۰ درجه است. اگر محلول کیتوسان مستقیما روی فیلم اسپری شود، به دلیل عدم خیس‌شوندگی، بلافاصله قطره‌ای شده و پوسته پوسته می‌شود. اعمال پلاسمای اکسیژن با ایجاد رادیکال‌ها و گروه‌های قطبی اکسیژن‌دار در عمق چند نانومتری سطح PE، زاویه تماس را بشدت کاهش داده و چسبندگی لایه کیتوسان به فیلم را تضمین می‌کند.
چرا ترکیب کیتوسان و ZnO به صورت نانوکامپوزیت؟ کیتوسان به تنهایی در محیط‌های مرطوب دچار Swelling شدید می‌شود و فعالیت ضدباکتریایی آن به مرور زمان افت می‌کند. حضور نانوذرات ZnO هم پایداری ساختاری ماتریس کیتوسان را در برابر آب بالا می‌برد و هم اثر مکانیزم‌های ضدباکتریایی را چندین برابر می‌کند.

🔹زوایای پنهان داده‌ها و نکاتی که در نگاه اول دیده نمی‌شوند
در بررسی داده‌های مشخصه‌یابی، چند نکته ظریف و تعیین‌کننده وجود دارد که نباید ساده از کنار آن‌ها گذشت:
بهینه‌سازی زمان اصلاح پلاسما (پدیده Over-etching): با اعمال پلاسمای اکسیژن، زاویه تماس آب از ۱۰۰ درجه در ۳ ثانیه اول به حدود ۳۹ درجه می‌رسد (بیشترین حالت آب‌دوستی). اما اگر زمان پلاسما از ۳ ثانیه بیشتر شود، زاویه تماس مجدداً افزایش می‌یابد! این نشان می‌دهد زمان بیش از حد پلاسما باعث تخریب سطحی و ایجاد ناهمواری‌های ناخواسته می‌شود؛ بنابراین ۳ ثانیه دقیقاً زمان طلایی است.
پدیده تجمع (Agglomeration) در تصویربرداری SEM: آزمون TEM نشان می‌دهد نانوذرات تجاری اولیه اندازه‌ای حدود ۵۵ نانومتر دارند، اما تصویر SEM لایه نانوکامپوزیتی حضور کلاسترهایی در ابعاد ۵۰۰ نانومتر را نشان می‌دهد. با این حال، تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد این Aglomeration محدود، مانعی در برابر عملکرد کامل آنتی‌باکتریال ایجاد نکرده است.


🔸تحلیل عمیق نتایج؛ از تغییر زاویه تماس تا نابودی کامل باکتری‌ها
تحلیل دقیق اعداد و ارقام آزمایشگاهی، مکانیزم‌های فیزیکوشیمیایی جالبی را آشکار می‌سازد:
افزایش زاویه تماس و آب‌گریزی سطحی (WCA): پلی‌ایتیلن اصلاح‌شده با پلاسما زاویه تماس ۳۹ درجه دارد. با اعمال پوشش کیتوسان خالص، زاویه تماس به ۶۲ درجه و با افزودن نانوذرات ZnO به ۹۵ درجه می‌رسد. علت این افزایش آب‌گریزی نسبت به کیتوسان خالص، تغییر در زبری سطحی در مقیاس نانو و همچنین درگیر شدن گروه‌های قطبی کیتوسان با نانوذرات ZnO است که تمایل لایه نهایی به جذب رطوبت محیطی را کاهش می‌دهد (خواص مطلوب برای بسته‌بندی).
افت شدید ۸۰ درصدی متورم‌شدگی (Swelling Ratio): درصد متورم‌شدگی کیتوسان خالص ۱.۵۱٪ است که با اضافه کرد

ن نانوذرات ZnO به ۰.۲۹٪ افت می‌کند (۸۰ درصد کاهش).
*مکانیزم:*نانوذرات ZnO در شبکه کیتوسان نقش اتصالات عرضی فیزیکی (Physical Cross-linker) را ایفا می‌کنند. این شبکه سه‌بعدی ایجاد شده، تحرک زنجیره‌های پلیمری را بشدت محدود کرده و مانع نفوذ و اتساع مولکول‌های آب درون ماتریس می‌شود.
انحلال‌پذیری: انحلال‌پذیری فیلم از ۰.۴۲٪ به ۰.۷۳٪ افزایش یافته است (۴۲٪ افزایش) که ناشی از برهم‌خوردن بخشی از پیوندهای هیدروژنی بین‌زنجیره‌ای کیتوسان توسط حضور نانوذرات است.
شاهکار آنتی‌باکتریال (ارزیابی روی باکتری‌های هدف): ازمون‌های زیستی روی سه باکتری شاخص فساد غذایی شامل Salmonella enterica، Escherichia coli (گرم منفی) و Staphylococcus aureus (گرم مثبت) انجام شد:
پوشش کیتوسان خالص پس از ۲۴ ساعت انکوباسیون، تنها توانست جمعیت زیست‌پذیر باکتری‌ها را حدود ۱۰ برابر (۱.۳ تا ۱.۶ لگاریتم) کاهش دهد. اما پوشش نانوکامپوزیت کیتوسان/ZnO به طور ۱۰۰٪ تمامی باکتری‌ها را غیرفعال کرد (تعداد کلونی به صفر رسید)!

📌 ارتقای هوشمندانه فیلم پلی‌ایتیلن با نانوکامپوزیت کیتوسان/اکسید روی؛ چگونه پلاسمای اکسیژن و نانوذرات زینک چالش چسبندگی و باکتری‌زدایی را هم‌زمان حل می‌کنند؟

🔸چرا اصلاح سطح PE با بیوپلیمرها مسئله روز بسته‌بندی فعال است؟
پلی‌ایتیلن سبک (LDPE) به دلیل قیمت مناسب، انعطاف‌پذیری و خواص مکانیکی خوب، سال‌هاست که حاکم بی‌چون‌واچرای صنعت بسته‌بندی مواد غذایی است. اما این پلیمر تجاری دو نقطه ضعف ساختاری دارد: اول اینکه ذاتا هیچ خاصیت ضدباکتریایی ندارد و دوم، به دلیل انرژی سطحی پایین و قطبیت بسیار کم، چسبندگی فوق‌العاده ضعیفی با پوشش‌های زیستی نشان می‌دهد.

امروزه در صنعت بسته‌بندی، هدف اصلی فقط پوشاندن ماده غذایی نیست، بلکه جلوگیری فعالانه از رشد فساد میکروبی و افزایش طول عمر انبارداری است. اگر بخواهیم افزودنی‌های زیستی یا نانوذرات را مستقیما وارد فرایند مذاب پلی‌ایتیلن (کامپاندینگ) کنیم، دمای بالای فرآورش باعث تخریب عوامل زیستی شده و تخریب خواص مکانیکی خود پایه پلیمر را به همراه دارد. بنابراین، تنها راهکار مهندسی و اقتصادی، اصلاح سطح و اعمال پوشش فعال روی فیلم پلی‌ایتیلن است.

#تحلیل_مقاله

🧪 والاس کاروترز؛ نابغه‌ای که دنیای پلیمر را ساخت و در تاریکی خود گم شد

والاس هیوم کاروترز، شیمی‌دان نابغه آمریکایی، در سال ۱۸۹۶ در آیووا به دنیا آمد و با وجود کودکی سختی که پدرش خانواده را ترک کرد، در سال ۱۹۲۴ دکترای شیمی آلی خود را از دانشگاه ایلینوی دریافت کرد. او در سال ۱۹۲۸ به شرکت دوپونت پیوست و با تیمی از شیمی‌دانان جوان، تحقیقات خود را بر روی پلیمریزاسیون تراکمی متمرکز کرد. سرانجام در ۲۸ فوریه ۱۹۳۵، کاروترز موفق شد نایلون ۶,۶ را از واکنش هگزامتیلن دی‌آمین و آدیپیک اسید سنتز کند؛ ماده‌ای با استحکام بالا، کشسانی عالی و مقاومت در برابر سایش که در سال ۱۹۴۰ با عرضه جوراب‌های نایلونی، صنعت نساجی را برای همیشه متحول کرد. او همچنین در سال ۱۹۳۱ نئوپرن را کشف کرد؛ لاستیک مصنوعی مقاوم در برابر روغن و حرارت که جایگزین مناسبی برای لاستیک طبیعی شد و پایه‌گذار تولید پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) بود که امروزه در بطری‌های پلاستیکی کاربرد گسترده‌ای دارد. کاروترز بیش از ۷۰ اختراع را به نام خود ثبت کرد و به عضویت آکادمی ملی علوم آمریکا درآمد، اما با وجود این موفقیت‌های بی‌شمار، از افسردگی شدید رنج می‌برد و مردی درون‌گرا، حساس و کمال‌گرا بود. در ۲۹ آوریل ۱۹۳۷، در سن ۴۱ سالگی، در اتاق هتلی در فیلادلفیا با خوردن سیانید به زندگی خود پایان داد و در یادداشت خودکشی‌اش نوشت: "من به اندازه کافی موفق نبوده‌ام." میراث او اما تا ابد زنده ماند؛ نایلون، نئوپرن و PET امروزه در پارچه، طناب، چتر نجات، تایر، لباس غواصی، بطری‌های نوشیدنی و فیلم‌های بسته‌بندی کاربرد دارند و تحقیقات او بعدها به کشف الیاف آرامید (Kevlar) توسط استفانی کولک در همان شرکت دوپونت انجامید. داستان کاروترز به ما یادآوری می‌کند که موفقیت علمی بدون سلامت روان نمی‌تواند به خوشبختی منجر شود و پشت هر کشف بزرگ، داستانی انسانی از تلاش، امید، شکست و گاهی تراژدی نهفته است.



#والاس_کاروترز #نایلون #نئوپرن
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

مجموعه پادکست های #پلی_گرافی

در مجموعه پلی گرافی، اول هر ماه سراغ دانشمندانی می‌رویم که هرکدام بخشی از مسیر شکل‌گیری و توسعه علم پلیمر را رقم زده‌اند؛ از ایده‌های پیشگامانه تا کشف‌هایی که نگاه ما به مواد پلیمری را تغییر دادند.

🎧 قسمت دوم | والاس کاروترز
نابغه‌ای که دنیای پلیمر را ساخت و در تاریکی خود گم شد

نویسنده: امیرمهدی صانعی
گوینده: امیرمهدی صانعی
ادیتور: محمد مهدی احمدی

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association

🔬 وبینار تخصصی صنعت کامپاندینگ در ایران؛ دیروز، امروز، فردا

📚 محورهای وبینار:
▪️ تعریف آمیزه سازی و محصولات
▪️ انواع دستگاه های مورد استفاده در کامپاندینگ
▪️ رابطه بین خواص، رئولوژی و فرآورش پلیمرها
▪️آمیزه سازی با اکستروژن واکنشی

👨🏻‍🏫 مدرس وبینار:
دکتر اسماعیل قاسمی
متخصص صنعت فرآورش و کامپاندینگ
استاد بازنشسته پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران
مدیرعامل شرکت ویرا بسپار صنعت

🗓 زمان برگزاری: ۲۹ مهرماه
⏰ ساعت: ۱۸ تا ۱۹:۳۰
💻 نحوه برگزاری: آنلاین در بستر اسکای‌روم

💳 هزینه ثبت‌نام: ۶۰ نفر نخست رایگان ثبت نام میشوند

⚠️ بعد از تکمیل ظرفیت، ثبت نام با هزینه ۱۵۰ تومان انجام میشود.

📩 ثبت‌نام و دریافت اطلاعات بیشتر در پیام‌رسان‌های بله و تلگرام:
@PolymerAssoc_PR

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association