Луг вывярнуў кажух
Сушыць пасля дажджу.
Апала неба
Хмарай ускаламачаннай.
Даўно яно было.
А я дасюль гляджу
На свет
Праз прызбу
Хаты матчынай.
Post #693
2.32K
- Sep 19, 2021Я кінуў жменю слоў жывых У сэрца, зраненае болем, Але яно адвергла іх... І я засеяў зернем…
- Jul 1, 2021Нават самыя светлыя і пяшчотныя словы не могуць выказаць усёй паўнаты пачуццяў, якія абудж…
- Jun 29, 2021Перакладаю шэпт дажджу, пагляд вачэй, трымценне гаю... Кранаю, слухаю, гляджу, я не пішу –…
- Jun 20, 2021Чалавек змалку павінен любіць Радзіму і ў сэрцы сваім праносіць вобразы яе праз усё жыццё…
- Jun 17, 2021З прадзедаў, з дзедаў, З бацькі і з маці, З роду праз род, З учора ў сёння, З сёння ў заўт…
- Jun 13, 2021Голасам моцы, ціха і важна Гром пракаціўся ўгары. Луг адазваўся грому працяжна, Лес адгукн…