Я кінуў жменю слоў жывых
У сэрца, зраненае болем,
Але яно адвергла іх...
І я засеяў зернем поле.
Post #692
2.56K
- Sep 23, 2021Луг вывярнуў кажух Сушыць пасля дажджу. Апала неба Хмарай ускаламачаннай. Даўно яно было.…
- Jul 1, 2021Нават самыя светлыя і пяшчотныя словы не могуць выказаць усёй паўнаты пачуццяў, якія абудж…
- Jun 29, 2021Перакладаю шэпт дажджу, пагляд вачэй, трымценне гаю... Кранаю, слухаю, гляджу, я не пішу –…
- Jun 20, 2021Чалавек змалку павінен любіць Радзіму і ў сэрцы сваім праносіць вобразы яе праз усё жыццё…
- Jun 17, 2021З прадзедаў, з дзедаў, З бацькі і з маці, З роду праз род, З учора ў сёння, З сёння ў заўт…
- Jun 13, 2021Голасам моцы, ціха і важна Гром пракаціўся ўгары. Луг адазваўся грому працяжна, Лес адгукн…