З прадзедаў, з дзедаў,
З бацькі і з маці,
З роду праз род,
З учора ў сёння,
З сёння ў заўтра,
З плыні ў плынь,
З думкі ў думку,
Нязведаным тропам...
Іду ад сябе да сябе.
Валеры Дубоўскі
Post #687
1.55K
- Sep 23, 2021Луг вывярнуў кажух Сушыць пасля дажджу. Апала неба Хмарай ускаламачаннай. Даўно яно было.…
- Sep 19, 2021Я кінуў жменю слоў жывых У сэрца, зраненае болем, Але яно адвергла іх... І я засеяў зернем…
- Jul 1, 2021Нават самыя светлыя і пяшчотныя словы не могуць выказаць усёй паўнаты пачуццяў, якія абудж…
- Jun 29, 2021Перакладаю шэпт дажджу, пагляд вачэй, трымценне гаю... Кранаю, слухаю, гляджу, я не пішу –…
- Jun 20, 2021Чалавек змалку павінен любіць Радзіму і ў сэрцы сваім праносіць вобразы яе праз усё жыццё…
- Jun 13, 2021Голасам моцы, ціха і важна Гром пракаціўся ўгары. Луг адазваўся грому працяжна, Лес адгукн…