✳️ محمدرضا شعار نماد انحطاط و ابتذال آذری‌بازی ۳

شادروان حميد نطقي در تقريظي كه بر كتاب «سيري در تاريخ زبان و لهحه‌هاي تركي» دكترجواد هيئت نوشته؛ هنگام اشاره به فضای تعصب‌آلود توام با تفاخرات و تفاضلات رایج در فضای فرهنگی عصر پهلوی، تعریضی به روش كار امثال محمّدرضا شعار زده و با اشاره به شرايط دشوار و جوّ نامعقولي كه در زمينة مسئلة زبان در ايران دورة پهلوي وجود داشته‌است؛ بدين سان در بارة شيوة كار محمدرضا شعار اظهار نظر مي‌كند:
« جـاي تعجّب نيست كه در آن شرايط نوعي خاصّ از «ريشه شناسي»؛ يعني، «FolK etymology» نيز ميدان يافته‌بود و مجدّانه به كشف‌هاي تازه توفيق مي‌يافت، چنانكه مؤلّفي بخشي از اين مكاشفات را در دفتري گردآورد و روشن كرد كه: «چرده‌ك» تركي (به معني هسته) از «چرده» فارسي (به معني رنگ)، «گوموش» (نقره) از همان «گاوميش»، «اوزرليك» (اسپند) در اصل «آذرريگ»، «اوزه‌نگي» (ركاب) در اصل «آويزانك»، «تپيك» (لگد) همان «ته» و «پاي» و «بيچين» (درو) همان صيغة امر از مصدر «چيدن» فارسي است و قس عليهذا. » (هیئت، دکترجواد، 1365، سیری در تاریخ زبان و لهجه‌های ترکی، تهران، نشر نو، چاپ اوّل: 2)
عبارت مرحوم دکترنطقی لب کلام، عصارۀ مطلب و شیوۀ عمل محمدرضا شعار در امر تتبع لغوی وی در زبان آذربایجان را بیان می‌کند و خواننده با دیدن این بیان، دورنمای خوبی از دو اثر لغوی مؤلّف مذکور حاصل می‌کند، لیکن برای تعمّق بیشتر در سبک لغت‌شناسی مکتب آذری‌بازی، شاید غور در جزئیّات امر چندان بی‌مناسبت نباشد. «بحثی در بارۀ زبان آذربایجان» و «فرهنگ واژه‌های کهن در زبان امروز آذربایجان» دو کتب تألیف شده از جانب محمدرضا شعار هستند، که در آنها نویسنده به گمان خود برای اثبات تداول زبان آذری، یا فارسی، یا تاتی، یا رازی، یا راژی، یا شهری، یا ... در گذشتۀ آذربایجان و مستحدث و عارضی بودن ترکی در این دیار و مدیون بودن ترکی آذربایجانی به لغات فارسی و آذری و غیره به نگارش درآورده‌است و اینک برای آشنایی بیشتر با روش کار نویسندگان آذری‌باز و درجۀ فلاکت علمی و منطق ایشان، دو کتاب مورد اشاره مورد بازبینی قرار می‌گیرند.

ادامه دارد.
✍️ علی بابازاده



⏭ Metam
✅ @pishroaz