🗯 [توی بحث متن‌شناسی یه اصطلاحی وجود داره به اسم «کوارتو» که توی بحث‌های نقد ادبی به شکل «Q» نشون میدن. مثلاً Q1 و Q2 نشون‌دهندۀ چاپ‌های اول و دوم کوارتو هست. کوارتو به کتابی گفته میشه که ابعادش 22 در 16 سانتی‌متره و به صورت صفحۀ کاغذی استاندارد که دوبار تا شده ظاهر میشه. این شکل به سبک کتابچۀ ارزون‌قیمت فروخته می‌شد. یکی از نکات جالب کوارتوها اینه که گاهی اوقات کوارتوهایی که زمان شکسپیر از نمایشنامه‌هاش چاپ شده و اخیراً پیدا شده، با نسخه‌هایی که الان دست ماست فرق می‌کنه. مثلاً مونولوگ «بودن یا نبودن» هملت توی Q1 که مربوط به سال 1603 هست، به صورت زیره که متنش با نسخۀ آشنای ما تفاوت داره:]

🖋 بودن یا نبودن، آی نکته همین‌جاست،
مردن، خوابیدن، آیا همه همین است؟ آی همه‌اش؟
نه، خوابیدن، خواب دیدن، آی همین است،
زیرا در آن رؤیای مرگ، هنگامی که برمی‌خیزیم،
و متولد می‌شویم پیش از آن سرای ابدی،
که از آن هیچ مسافری هرگز بازنگشته،
آن سرزمین مکشوف که از دیدنش
سعادتمند لبخند می‌زند و نفرین‌شده لعن می‌شود.
اما برای این، امید سرشار از این،
همگان سرزنش و تملق جهان را برمی‌تابند،
شماتت‌های متمول حق به جانب، و ثروتمند، دشنام فقیر را؟

🖋 بیوۀ مصیبت‌زده، و یتیم مظلوم،
طعم گرسنگی، یا حکومت بیدادگر،
و هزاران مصیبت دیگر، افزون بر آن،
گلایه‌کردن و عرق‌ریختن در زیر (بار) این زندگی ملال‌آور
زمانی که وی آرامش کامل خویش به دست آورد،
با خنجری عریان، چه کسی این را تحمل می‌کند،
مگر به امید چیزی بهتر پس از مرگ
که مغز را به تپش وامی‌دارد و حواس را مختل می‌سازد،
که ما را وامی‌دارد آن مصائبی را که داریم تاب بیاوریم
تا به سوی آنان که نمی‌دانیم بشتابیم.
آری، آری این آگاهی از همۀ ما بزدلانی می‌سازد.
بانوی سرگرم نیایش و دعا، تمام گناهانم را به خاطر می‌آوری.

📚 از نمایشنامۀ «هملت»، نوشتۀ ویلیام شکسپیر 📚

@philosophycafe