مطالعات خلیج فارس

🔴 پاسخ موشکی صنعا به حملات سعودی علیه پایتخت یمن

🇾🇪🇸🇦 منابع از اصابت موشک‌های بالستیک یمن به تأسیسات شرکت آرامکو در ریاض، پایتخت عربستان سعودی خبر می‌دهند.

این حمله در پاسخ به حملات هوایی ساعت گذشته عربستان سعودی به صنعا انجام شده است؛ جنگنده‌های سعودی در دو نوبت ارتفاعات و مناطق کوهستانی پایتخت یمن را هدف قرار داده بودند.
#یمن #عربستان #صنعا #ریاض #آرامکو

🔸 کانال مطالعات یمن
@yemenstudies_ir

♨️ بازگشت همکاری امنیتی رژیم صهیونیستی و عربستان؛ انصارالله ریاض را به تل‌آویو نزدیک‌تر کردند

🔻 تحلیل «نویل تلر» در اوراسیا ریویو، به احیای همکاری‌های امنیتی پنهان میان عربستان سعودی و رژیم صهیونیستی در پی تشدید حملات انصارالله علیه عربستان می‌پردازد. نویسنده معتقد است حملات موشکی و پهپادی انصارالله، در کنار ناکافی بودن سازوکار «پیمان مکه» میان عربستان، ترکیه و پاکستان، ریاض را بار دیگر به سمت همکاری اطلاعاتی با رژیم صهیونیستی سوق داده است؛ همکاری‌ای که می‌تواند بدون برقراری روابط رسمی دیپلماتیک، سطح جدیدی از هماهنگی امنیتی میان دو طرف ایجاد کند.

🔻 ۱. ابهام در تعهدات پیمان مکه: عربستان، ترکیه و پاکستان در ۷ اوت توافق دفاعی مشترکی موسوم به «پیمان مکه» امضا کردند که در ظاهر، تعهدی شبیه ماده ۵ ناتو برای تلقی حمله به یک عضو به‌عنوان حمله به همه اعضا ایجاد می‌کند. اما پس از آغاز حملات گسترده انصارالله به شهرها، پایگاه‌های نظامی و تأسیسات انرژی عربستان از ۸ سپتامبر، آنکارا و اسلام‌آباد واکنش نظامی روشنی نشان ندادند. به نوشته تلر، متن کامل توافق منتشر نشده و نسخه عمومی آن نیز الزام به مداخله نظامی خودکار را مشخص نمی‌کند؛ بنابراین، ریاض در عمل نمی‌تواند از این پیمان به‌عنوان یک تضمین دفاعی قطعی استفاده کند.

🔻 ۲. ورود سنتکام و ایجاد کانال ارتباطی با رژیم صهیونیستی: در همین شرایط، فرماندهی مرکزی آمریکا در هفته دوم سپتامبر نشستی با حضور فرماندهان ارشد نظامی هشت کشور در آلمان برگزار کرد که رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی و فرماندهان نظامی عربستان، امارات، بحرین، کویت، قطر، اردن و مصر در آن حضور داشتند. به گزارش منابع رسانه‌ای، در حاشیه این نشست، سنتکام میان عربستان و رژیم صهیونیستی برای بررسی کمک اطلاعاتی رژیم صهیونیستی به ریاض علیه انصارالله میانجی‌گری کرد.

🔻 ۳. همکاری اطلاعاتی به جای مداخله مستقیم آمریکا: پس از دیدار محمد بن‌سلمان با فرمانده سنتکام در ۱۴ سپتامبر، واشینگتن با ارائه «کمک هدفمند» به عربستان موافقت کرد، اما از حملات مستقیم آمریکا علیه انصارالله خودداری کرد. هم‌زمان، گزارش‌هایی درباره گفت‌وگوی عربستان و رژیم صهیونیستی برای دریافت اطلاعات مربوط به استقرار نیروها و تحرکات انصارالله منتشر شد؛ همکاری‌ای که از نظر نوع اطلاعات و نظارت، مشابه حمایت اطلاعاتی رژیم صهیونیستی از امارات توصیف شده است.

🔻 ۴. امنیت مشترک، عادی‌سازی غیررسمی را تقویت می‌کند: تلر معتقد است تهدید ایران و گروه‌های همسو با آن، یک عامل امنیتی مشترک میان رژیم صهیونیستی و شماری از کشورهای عربی ایجاد کرده است. عربستان همچنان روابط دیپلماتیک رسمی با رژیم صهیونیستی ندارد و ظاهراً در برابر عادی‌سازی رسمی مقاومت می‌کند، اما نیازهای امنیتی می‌تواند همکاری عملیاتی و اطلاعاتی را گسترش دهد. از نگاه نویسنده، حملات انصارالله در حالی که هدف فشار بر عربستان و تهدید باب‌المندب را دنبال می‌کند، ناخواسته به تقویت همکاری پنهان رژیم صهیونیستی و عربستان و تعمیق پیوندهای امنیتی رژیم صهیونیستی با کشورهای عربی منجر شده است.

https://www.eurasiareview.com/26092026-israel-saudi-security-links-revived-oped/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies

♨️️ اقتصاد سیاسی خلیج فارس؛ هزینه‌های سنگین «سازش و مهار» ایران

🔻 گزارش تحلیلی «کارن یانگ» در اندیشکده خاورمیانه، به بررسی ابعاد اقتصادی و استراتژیک فروپاشی تفاهمنامه اسلام‌آباد و از سرگیری درگیری‌ها میان آمریکا، رژیم صهیونیستی و ایران می‌پردازد. نویسنده نشان می‌دهد که دوران مهار نظامی ایران به پایان رسیده و کشورهای عرب خلیج فارس وارد عصر پرهزینه «سازش اقتصادی، دیپلماسی و سرمایه‌گذاری‌های دفاعی» شده‌اند. این واکاوی هزینه‌های سنگین این تحول استراتژیک بر بودجه‌ها و ساختار اقتصادی منطقه را در چهار محور کلیدی تبیین می‌کند:

🔻 ۱. جهش بودجه‌های نظامی و ایمن‌سازی زیرساخت‌ها:
با پذیرش این واقعیت که امکان حذف قدرت منطقه‌ای ایران وجود ندارد، شورای همکاری خلیج فارس پیش‌بینی رشد ۲۰ درصدی بودجه‌های نظامی را در دستور کار قرار داده است. عربستان با تخصیص ۸۳ میلیارد دلار (۶.۵ درصد GDP) و کویت با ۸ میلیارد دلار، اولویت خود را بر بومی‌سازی پدافند هوایی، پهپادی و جنگ الکترونیک گذاشته‌اند. هم‌زمان، مقاوم‌سازی زیرساخت‌های کلیدی از پالایشگاه‌ها تا مراکز داده و واحدهای ذوب آلومینیوم به هزینه‌ای اجباری برای دولت‌ها بدل شده است.

🔻 ۲. ضربه به تولید نفت و کسری بودجه ساختاری:
تداوم ناامنی در تنگه هرمز، تولید نفت کویت (۷۸٪)، بحرین (۷۳٪) و امارات (۳۸٪) را با افت شدید مواجه کرده و رشد اقتصادی منطقه را طبق برآورد صندوق بین‌المللی پول به ۱.۸ درصد کاهش داده است. در صورت استمرار جنگ، رشد اقتصادی کویت و قطر تا ۱۴ درصد انقباض خواهد یافت. همچنین خسارت ۲۰ میلیارد دلاری به تاسیسات «راس لفان» قطر، ظرفیت صادرات LNG این کشور را برای چند سال ۲۰ درصد کاهش می‌دهد.

🔻 ۳. پروژه ۱۰۰ میلیارد دلاری برای دور زدن هرمز:
تأمین امنیت انرژی دیگر نه بر پایه ظرفیت تولید، بلکه بر پایه «مسیرهای جایگزین صادرات» تعریف می‌شود. کشورهای منطقه نیازمند بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری برای احداث خطوط لوله و بنادر جدید هستند. توسعه خط لوله شرق-غرب در عربستان و پایگاه‌های صادراتی فجیره در امارات در همین راستا است. طبق برآورد گلدمن ساکس، این پروژه‌ها می‌توانند تا پایان سال ۲۰۲۸ تا ۷۵ درصد از حجم صادرات نفت هرمز را به مسیرهای جایگزین منتقل کنند.

🔻 ۴. تغییر در زنجیره تامین و هزینه‌های اجتماعی:
بحران اخیر ترانزیت منطقه را از الگوی «چابکی و بهینه‌سازی» به الگوی پرهزینه «تعدد مسیرها و پشتیبان‌گیری» تغییر داده است. شرکت DP World با فعال‌سازی خطوط زمینی از بنادر صحار و جده بیش از ۳۵۰ هزار کانتینر را جابه‌جا کرده است. علاوه بر این، خروج نیروهای متخصص خارجی و ضرورت تخصیص سوبسیدهای غذایی (مانند یارانه ۵۰ درصدی عمان برای واردات غذا)، فشار بی‌سابقه‌ای بر بودجه‌های جاری وارد آورده است.

https://mei.edu/publication/gulf-political-economy-the-cost-of-accommodating-iran/
🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies

♨️امارات: حمله کمک‌خلبان فلای‌دبی، اقدام تروریستی بود

🔻دادستان کل #امارات اعلام کرد کمک‌خلبان پرواز فلای‌دبی FZ1073 که از #دبی عازم تل‌آویو بود، با استفاده از تبر اضطراری به خلبان حمله و تلاش کرده کنترل هواپیما را در دست بگیرد؛ اقدامی که تحقیقات امارات آن را شروع یک عملیات تروریستی توصیف کرده است.

🔻مسافران و خدمه توانستند کمک‌خلبان را مهار کنند و یک خلبان ذخیره، کنترل هواپیما را در دست گرفت. هواپیما پس از تغییر مسیر در فرودگاه #تبوک #عربستان فرود آمد و کمک‌خلبان نیز بازداشت شد.

🔻بر اساس گزارش رویترز، یک منبع مطلع اعلام کرده که کمک‌خلبان دخیل در حادثه، همام الهمامی، تبعه #عمان است؛ و تحقیقات درباره انگیزه، سوابق و ارتباطات او ادامه دارد.
🔗 Reuters [ 1 ] [ 2 ]

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies

♨️ تقویت پدافند عربستان و قطر با سامانه‌های پاتریوت آمریکا

🔻آمریکا برای حفاظت از تأسیسات نفت و گاز #عربستان و #قطر ، دو سامانه پدافندی پاتریوت به این کشورها فرستاده است.

🔻این اقدام در پی نگرانی از احتمال حملات ایران و با هدف اطمینان‌بخشی به متحدان منطقه‌ای واشنگتن انجام شده است.

🔻همزمان، ناو هواپیمابر «یو‌اس‌اس تئودور روزولت» راهی خاورمیانه شده و آمریکا در حال بررسی اعزام نیرو و تجهیزات نظامی بیشتر به منطقه است.
🔗 Axios

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies

📌بنابه گزارش‌ها و تصاویر منتشرشده، آتش‌سوزی بزرگ ناشی از حمله روز گذشته انصار الله به نزدیکی فرودگاه #ریاض برای دومین روز ادامه داشته است.

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies

♨️آتش‌سوزی بزرگ در پایتخت عربستان

🔻پلتفرم تحلیل و نمایش تصاویر ماهواره‌ای Soar Atlas:

📌آتش‌سوزی گسترده‌ای در #ریاض پایتخت #عربستان رخ داد و بیش از ۱۲ ساعت ادامه داشت.

📌این حادثه همزمان با گزارش‌هایی درباره رهگیری هوایی و تغییر مسیر پروازها بر فراز پایتخت عربستان رخ داده است.

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies

♨️ سرمایه‌گذاری ریاض روی ترامپ؛ وقتی تضمین امنیتی آمریکا کار نمی‌کند

🔻 تحلیل «نیکلاس گراسمن» در فارن پالیسی، استدلال می‌کند که عربستان سعودی در شرایطی گرفتار بحران امنیتی شده که اتکای چندساله آن به تضمین‌های امنیتی آمریکا دیگر کارایی سابق را ندارد. از نگاه نویسنده، انسداد مسیر صادرات نفت در خلیج فارس، تهدید کشتیرانی در دریای سرخ و حمله پهپادی به خط لوله شرق به غرب، نشان می‌دهد ریاض با بحرانی چندلایه مواجه است؛ بحرانی که هم‌زمان با کاهش تمایل واشینگتن برای مداخله مستقیم، آسیب‌پذیری عربستان را آشکار کرده است.

🔻 ۱. فرسایش ترتیبات امنیتی سنتی آمریکا و خلیج فارس: گراسمن یادآوری می‌کند که از پایان جنگ جهانی دوم، نوعی تقسیم کار میان آمریکا و کشورهای عرب خلیج فارس شکل گرفته بود؛ واشینگتن امنیت منطقه، آزادی کشتیرانی، بازدارندگی در برابر ایران و پشتیبانی نظامی را تأمین می‌کرد و کشورهای عربی نیز در مقابل، همکاری امنیتی، پایگاه‌های نظامی و جریان باثبات انرژی را تضمین می‌کردند. به اعتقاد نویسنده، جنگ اخیر آمریکا علیه ایران این ترتیبات را تضعیف کرده، در حالی که ریاض هنوز جایگزین قابل اتکایی برای آن پیدا نکرده است.

🔻 ۲. محاصره هم‌زمان مسیرهای صادرات نفت: عربستان پس از مسدود شدن تنگه هرمز، از خط لوله شرق به غرب برای انتقال نفت به بنادر دریای سرخ استفاده کرد و ظرفیت انتقال آن را از حدود یک میلیون به ۴ تا ۵ میلیون بشکه در روز افزایش داد. اما از نگاه گراسمن، حملات حوثی‌ها در باب‌المندب و دریای سرخ و همچنین حملات پهپادی گروه‌های مورد حمایت ایران از عراق، همین مسیر جایگزین را نیز با اختلال جدی مواجه کرده است. در نتیجه، عربستان برای انتقال نفت و تداوم صادرات با محدودیت‌های فزاینده روبه‌رو شده است.

🔻 ۳. ناکامی اتکای شخصی به ترامپ و کوشنر: نویسنده بخش مهمی از استدلال خود را بر روابط مالی و شخصی ریاض با دونالد ترامپ و جرد کوشنر بنا می‌کند؛ از قراردادهای تسلیحاتی و سرمایه‌گذاری‌های سعودی در کسب‌وکارهای مرتبط با ترامپ تا سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد دلاری صندوق ثروت سعودی در شرکت کوشنر. گراسمن استدلال می‌کند که ریاض تصور می‌کرد این روابط می‌تواند به نفوذ مستقیم بر سیاست آمریکا منجر شود، اما در بحران کنونی، درخواست‌های محمد بن‌سلمان برای اقدام نظامی آمریکا علیه حوثی‌ها با پاسخ مثبت واشینگتن مواجه نشده است.

🔻 ۴. تجربه یمن و محدودیت قدرت نظامی عربستان: گراسمن همچنین یادآور می‌شود که عربستان با وجود هزینه‌های نظامی سنگین، در جنگ یمن نتوانسته حوثی‌ها را شکست دهد. از دید نویسنده، تجربه عملیات هوایی آمریکا در یمن در سال ۲۰۲۵ نیز نشان داد که بمباران هوایی به‌تنهایی برای تأمین آزادی کشتیرانی کافی نیست. بنابراین، ریاض اکنون با تهدیدهایی روبه‌روست که توانایی نظامی داخلی آن برای مهار کاملشان محدود است و هم‌زمان، تضمین امنیتی آمریکا نیز به اندازه گذشته قابل اتکا نیست.

🔻 در جمع‌بندی، گراسمن معتقد است مشکل اصلی ریاض تنها حملات جاری نیست، بلکه این است که عربستان بر این فرض سرمایه‌گذاری کرده بود که روابط شخصی و مالی با رهبران آمریکا می‌تواند جایگزین نهادها و ترتیبات پایدار امنیتی شود؛ اما بحران اخیر از نگاه او نشان داده است که چنین روابطی الزاماً به توانایی آمریکا برای حل بحران‌های امنیتی عربستان تبدیل نمی‌شود.

https://foreignpolicy.com/2026/09/24/iran-trump-saudi-war-mbs-bad-bet/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies

♨️️ از ویتنام تا تنگه هرمز؛ واشنگتن و درس دوباره درباره محدودیت‌های قدرت نظامی

🔻 تحلیل «سامی العریان» در پایگاه خبری-تحلیلی میدل ایست آی، به بررسی پیامدهای استراتژیک جنگ جاری میان آمریکا-رژیم صهیونیستی و ایران می‌پردازد. با گذشت هفت ماه از آغاز این جنگ و فلج شدن ترانزیت در تنگه هرمز، نویسنده نشان می‌دهد که برتری مطلق نظامی و صرف میلیاردها دلار تجهیزات پیشرفته، لزوماً به تحویل اراده سیاسی بر حریف منجر نمی‌شود. این گزارش بازگشت «سندروم ویتنام» در قالب «سندروم هرمز» را در سه محور کلیدی تبیین می‌کند:

🔻 ۱. سایه سایگون؛ شکست آتش‌باری سنگین در برابر استراتژی استقامت:
شکست آمریکا در ویتنام اثبات کرد که ناوگان‌های مدرن و بمباران‌های گسترده نمی‌توانند بر حریفی غلبه کنند که استراتژی «استقامت زمانی» دارد و هدفش صبر تا فرسایش اراده سیاسی واشنگتن است. اگرچه پیروزی برق‌آسا در جنگ خلیج فارس (۱۹۹۱) این توهم را ایجاد کرد که سندروم ویتنام برای همیشه دفن شده، اما تحولات اخیر هرمز نشان داد توهم انحصار قدرت نظامی، توان دیکته کردن معادلات پس از جنگ را ندارد.

🔻 ۲. سندروم هرمز؛ ناهمخوانی برتری تاکتیکی با موفقیت استراتژیک:
با وجود بمباران بیش از ۱۳ هزار هدف در ایران و هزینه‌ای افزون بر ۴۴ میلیارد دلار برای پنتاگون، حضور ناوهای هواپیمابر آمریکایی نتوانسته اعتماد شرکت‌های بیمه را جلب و دریانوردی را نرمال کند. جغرافیا به ایران بازدارندگی ساختاری داده است؛ به‌طوری که به‌کارگیری پهپادها و موشک‌های ارزان‌قیمت در برابر رهگیرهای چندمیلیون دلاری، معادلات اقتصادی جنگ را به زیان واشنگتن رقم زده است. این همان سندروم هرمز است: امکان ایجاد ویرانی گسترده وجود دارد، اما توان وادارسازی طرف مقابل برای پذیرش شروط سیاسی میسر نیست.

🔻 ۳. غروب نظم تک‌قطبی و معماری جدید امنیت منطقه‌ای:
اثبات محدودیت‌های قدرت سخت آمریکا، بازیگران خلیج فارس را به سمت استراتژی‌های موازنه متکثر و ائتلاف‌های بومی سوق داده است؛ امضای «پیمان دفاعی مکه» میان ترکیه، عربستان و پاکستان نمونه‌ای از این شیفت استراتژیک است. همچنین حمایت یک‌جانبه واشنگتن از رژیم صهیونیستی در بحران غزه و نقض حقوق بین‌الملل، مشروعیت اخلاقی ادعای آمریکا مبنی بر «نظم بین‌المللی مبتنی بر قانون» را در نظر کشورهای جنوب جهانی کاملاً فرسوده است.

https://www.middleeasteye.net/opinion/vietnam-taught-america-limits-its-power-hormuz-teaching-it-again

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies

♨️کاهش تولید و صادرات نفت کویت در سایه تداوم تنش‌ها

⭕️رویداد | کاهش تولید و صادرات نفت کویت
🔻یک منبع آگاه به رویترز گفته تولید نفت خام #کویت در ماه سپتامبر حدود ۲۰۰ هزار بشکه در روز نسبت به ماه پیش کاهش یافته و به‌طور میانگین به ۱.۷۷ میلیون بشکه در روز رسید.

🔻هم‌زمان، صادرات نفت کویت نیز کاهش داشته؛ داده‌های اولیه شرکت کپلر نشان می‌دهد صادرات نفت خام و میعانات نفتی این کشور در سپتامبر به‌طور میانگین به حدود ۷۴۰ هزار بشکه در روز رسید؛ در حالی که این رقم در اوت ۱.۲ میلیون بشکه در روز بود.‎

🔻تولید نفت کویت پیش از آغاز جنگ در فوریه، حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز بود.
 
⭕️چرا | حملات، کمبود نفتکش، ریسک کشتیرانی

🔻این کاهش در حالی رخ داده که نشانه‌هایی از بهبود کلی صادرات نفت کشورهای خلیج فارس پس از اختلالات ناشی از جنگ با ایران دیده می‌شود. با این حال، روند احیای صادرات در میان تولیدکنندگان یکسان نبوده و کمبود نفتکش، افزایش ریسک کشتیرانی و ادامه حملات ایران در خلیج فارس همچنان بر جریان صادرات نفت برخی کشورها، مانند کویت فشار وارد می‌کند.

🔻در ماه‌های گذشته، برخی تولیدکنندگان نفت خلیج فارس برای انتقال نفت خام از تنگه #هرمز از نفتکش‌هایی با سامانه خاموش استفاده کرده‌اند تا احتمال شناسایی و حملات کاهش یابد.‌‎
🔗Reuters

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies

‍ ⭕️رابطة علما یمن در برابر موج‌سازی دینی دشمنان انصارالله

🔶 پس از اتهام‌زنی عربستان به انصارالله در حمله به تأسیسات برق مرتبط با مسجدالنبی، موجی از محکومیت از سوی نهادهای دینی آغاز شده است؛ در حالی که این پرسش بدیهی مطرح است: چرا انصارالله باید به مسجدالنبی حمله کند، در حالی که هیچ منفعت نظامی، سیاسی و دینی برای آن متصور نیست؟

🔷 در پی این اتهام، الأزهر نیز بیانیه صادر کرده و این اقدام را محکوم کرده است؛ اقدامی که در ادامه مواضع اخیر این نهاد علیه جبهه مقاومت صورت گرفته و این پرسش را مطرح می‌کند که چرا برخی نهادهای دینی، در قبال روایت‌های مطرح‌شده از سوی عربستان و امارات، با سرعت وارد روند محکومیت می‌شوند.

🔶 پس از آن، نهادهای دینی دیگری همچون تولیت دینی مسجدالنبی، رابطة العالم الإسلامي و جمعیت مرکزی اهل حدیث پاکستان نیز بیانیه‌هایی در محکومیت این حادثه صادر کردند و آن را تعرض به حرمت مدینه منوره و مقدسات اسلامی دانستند.

🔷 اما در سوی دیگر، رابطة علماء اليمن با رد این ادعاها، نسبت دادن چنین اقدامی به انصارالله را نادرست دانست و نسبت به استفاده سیاسی از قداست مکه و مدینه هشدار داد. این نهاد تأکید کرد که نباید از اعتبار و جایگاه این اماکن مقدس برای تکرار ادعاهای کاذب علیه انصارالله استفاده شود.

🔶 رابطة علماء اليمن همچنین بر این نکته تأکید دارد که مکه مکرمه و مدینه منوره، برای ملت یمن و نیروهای مقاومت نیز از مقدس‌ترین اماکن اسلامی هستند و حرمت آنها نباید دستمایه منازعات سیاسی و رسانه‌ای قرار گیرد.

@doltedin

♨️اقتصاد عربستان زیر فشار جنگ و کسری بودجه

🔻بنابه آمار رسمی، اقتصاد عربستان، در سایه تحولات منطقه (جنگ ایران و یمن)، در ۲۰۲۷ کوچک و کسری بودجه نیز افزایش خواهد یافت.

🔻وزارت دارایی #عربستان در بیانیه مقدماتی بودجه، کسری سال ۲۰۲۷ را ۱۹۱ میلیارد ریال، معادل ۳.۶٪ تولید ناخالص داخلی برآورد کرده است. این پیش‌بینی در شرایطی انجام شده که اقتصاد عربستان در سال ۲۰۲۶ تحت تأثیر کاهش فعالیت‌های نفتی با فشار مواجه خواهد بود.

📊آمار و ارقام:
📌درآمدهای دولت در سال ۲۰۲۷: ۱.۲۰ تریلیون ریال (۳۱۹.۶۱ میلیارد دلار)

📌هزینه‌های دولت: ۱.۳۹ تریلیون ریال (۳۷۰.۲۱ میلیارد دلار)

📌کسری بودجه ۲۰۲۷: ۱۹۱ میلیارد ریال (۵۰.۸۷ میلیارد دلار)، معادل ۳.۶٪ تولید ناخالص داخلی

📌کسری پیش‌بینی‌شده در سال ۲۰۲۶: ۲۴۵ میلیارد ریال، (برآورد پیشین: ۱۶۵ میلیارد ریال)

📌رشد واقعی اقتصاد در ۲۰۲۶: منفی ۳.۶٪

📌کاهش پیش‌بینی‌شده فعالیت‌های نفتی در ۲۰۲۶: ۲۱.۸٪

📌رشد پیش‌بینی شده اقتصاد در ۲۰۲۷: ۱۲.۸ درصد

🔻وزارت دارایی سعودی اعلام کرده کسری بودجه ۲۰۲۷ را از طریق افزایش استقراض و در چارچوب راهبرد میان‌مدت مدیریت بدهی جبران خواهد کرد.

🔗 وزارة المالية السعودية

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies‎

♨️ تله انرژی خلیج فارس؛ وقتی هیچ مسیر امنی برای خروج نفت و گاز وجود ندارد

🔻 تحلیل «الطاف موتی» در پایگاه اوراسیا ریویو نشان می‌دهد جنگ میان ایران، رژیم صهیونیستی و آمریکا فرض قدیمی امنیت انرژی خلیج فارس را زیر سؤال برده است؛ این فرض که نفت و گاز منطقه همیشه راهی برای رسیدن به بازارهای جهانی پیدا خواهند کرد. پیش از جنگ، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی، معادل نزدیک به یک‌چهارم تجارت دریابرد نفت جهان، از تنگه هرمز عبور می‌کرد. اما اکنون تنها هرمز در معرض تهدید نیست و خطوط لوله، بنادر، نفتکش‌ها و مسیرهای جایگزین نیز به بخشی از میدان درگیری تبدیل شده‌اند.

🔻 ۱. دور زدن هرمز دیگر به معنای خروج از بحران نیست: عربستان با خط لوله شرق به غرب و انتقال نفت از میادین شرقی به بندر ینبع در دریای سرخ، یکی از مهم‌ترین مسیرهای جایگزین هرمز را در اختیار داشت. این خط لوله با ظرفیت حدود ۴ تا ۵ میلیون بشکه در روز، برای کاهش وابستگی عربستان به هرمز طراحی شده بود، اما حملات پهپادی و آسیب به زیرساخت‌ها باعث توقف موقت آن شد. به این ترتیب، مسیری که قرار بود راه فرار از بحران باشد، خود به هدف حمله تبدیل شد.

🔻 ۲. دریای سرخ نیز یک گلوگاه دیگر است: انتقال انرژی از طریق ینبع به معنای عبور کشتی‌ها از دریای سرخ و در نهایت باب‌المندب است. پیشروی انصارالله در سواحل یمن و افزایش ناامنی این منطقه، یک فشار مضاعف بر صادرات خلیج فارس ایجاد کرده است. بنابراین، حتی اگر هرمز دور زده شود، صادرات همچنان به یک گذرگاه استراتژیک دیگر وابسته می‌ماند و همین مسئله «تله انرژی» خلیج فارس را شکل می‌دهد.

🔻 ۳. گاز آسیب‌پذیرتر از نفت است: برای صادرات LNG گزینه‌های جایگزین کمتری وجود دارد. قطر و امارات سهم قابل‌توجهی از صادرات LNG عبوری از هرمز را در اختیار دارند و بخش بزرگی از محموله‌های آنها باید از این تنگه عبور کند. از سوی دیگر، چین، هند، ژاپن و کره جنوبی از اصلی‌ترین مقصدهای انرژی خلیج فارس هستند؛ بنابراین اختلال طولانی‌مدت می‌تواند از یک بحران منطقه‌ای به بحران جهانی انرژی و افزایش تورم منجر شود.

🔻 ۴. حتی بدون توقف صادرات، بازار آسیب می‌بیند: افزایش ریسک جنگ باعث رشد هزینه بیمه و حمل‌ونقل و افزایش عدم‌قطعیت در قراردادهای انرژی می‌شود. به همین دلیل، بازارها می‌توانند پیش از آنکه حتی یک بشکه نفت یا محموله LNG از بین برود، نسبت به احتمال اختلال واکنش نشان دهند. آمریکا قادر به اسکورت کشتی‌ها و دفاع از برخی زیرساخت‌هاست، اما نمی‌تواند تمام خطوط لوله، بنادر، نفتکش‌ها و مسیرهای دریایی را به‌طور دائمی مصون کند.

🔻 در نتیجه، راه‌حل فوری بازگرداندن آزادی کشتیرانی است، اما راه‌حل بلندمدت تغییر جغرافیای انرژی منطقه است؛ به‌گونه‌ای که هیچ تنگه، خط لوله یا درگیری نظامی واحدی نتواند هم‌زمان بخش بزرگی از انرژی جهان را تهدید کند.

https://www.eurasiareview.com/24092026-the-gulf-energy-trap-why-there-is-no-safe-route-out-of-the-middle-east-war-oped/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies

♨️ تلاش دموکرات‌ها برای ابطال توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان؛ قمار بزرگ ترامپ و بن‌سلمان

🔻 گزارش تحلیلی «سحر خان» در پایگاه ریسپانسیبل استیت‌‌کرفت، به بررسی تقابل کنگره آمریکا با توافقنامه همکاری هسته‌ای ۳۰ ساله میان دونالد ترامپ و محمد بن سلمان می‌پردازد. نمایندگان دموکرات (از جمله براد شرمن و گرگوری میكس) با ارائه قطعنامه ناخرسندی، هشدار می‌دهند که این توافق فاقد دو اصل حیاتی «معیار طلایی» (پذیرش منع غنی‌سازی بومی) و «پروتکل الحاقی آژانس» است و در میانه جنگ با ایران، خطر مسابقه تسلیحاتی در منطقه را دوچندان می‌کند. نویسنده ابعاد این نزاع سیاسی و فنی را در سه محور کلیدی تبیین می‌کند:

🔻 ۱. حفره‌های امنیتی توافق؛ از خط قرمز غنی‌سازی تا پرونده باز راستی‌آزمایی:
بر خلاف توافق امارات، این پیمان ریاض را از غنی‌سازی و بازفرآوری اورانیوم منع نمی‌کند؛ امری که با توجه به اظهارات بن‌سلمان مبنی بر «ساخت بمب اتم در صورت دستیابی ایران»، نگرانی‌های جدی پدید آورده است. همچنین عربستان اگرچه پروتکل «مقادیر کوچک» را لغو کرده، اما همچنان از امضای «پروتکل الحاقی» امتناع می‌ورزد. این رویه، استاندارد دوگانه‌ای در برابر ایران ایجاد کرده و موضع واشنگتن در قبال عدم اشاعه را تضعیف می‌کند.

🔻 ۲. شروط سیاسی ترامپ و شکاف در پیمان امنیت:
احتمال فروپاشی این توافق پیش از اجرایی شدن بندهای حساس آن بسیار بالا است. ترامپ پیوستن عربستان به «پیمان ابراهیم» و عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی را شرط نهایی شدن توافق دانسته، در حالی که ریاض همچنان بر نقشه راه تشکیل کشور مستقل فلسطین پای می‌فشارد. از سوی دیگر، امتناع ترامپ از درگیری مستقیم با انصارالله پس از حملات ساحلی و نفتی یمن، روابط دو کشور را سرد کرده و فضای مانور برای چانه‌زنی‌های هسته‌ای را تنگ‌تر ساخته است.

🔻 ۳. راهکار کنگره؛ تمایز میان نیروگاه برق و تولید سوخت بومی:
کنگره حتی در صورت عدم دستیابی به حد نصاب دوسوم برای ابطال توافق، می‌تواند با اهرم جلسات استماع، واشنگتن را وادار به افشای جزئیات کند. نویسنده پیشنهاد می‌کند آمریکا مدل نیروگاه «براکه» امارات را پیش ببرد: تأمین نیروگاه‌های برق‌آبی و خرید سوخت ۳ تا ۵ درصد از تأمین‌کنندگان بین‌المللی، بدون اعطای مجوز ساخت سانتریفیوژ به ریاض.

https://responsiblestatecraft.org/saudi-nuclear-deal-opposition/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies

♨️احیای بخشی از عرضه نفت کوره فجیره؛ صادرات به آسیا افزایش یافت

🔻 عرضه نفت کوره در #فجیره #امارات طی ماه‌های اخیر افزایش یافته و این بندر توانسته فعالیت سوخت‌رسانی به کشتی‌ها (Bunkering) را تا حدی از سر بگیرد و صادرات خود به آسیا را افزایش دهد. اختلال در تأمین سوخت پس از آغاز جنگ ایران در اواخر فوریه، موجب افت شدید فعالیت فجیره در سه‌ماهه دوم شده بود.

📌واردات نفت کوره امارات در سه‌ماهه سوم به ۲.۶ میلیون تن، برابر نزدیک ۱۸۰ هزار بشکه در روز رسید؛ در حالی که این رقم در سه‌ماهه دوم ۸۴۵ هزار تن بود.

📌واردات سپتامبر با ۸۵۶ هزار تن، نسبت به ۷۱۵ هزار تن در اوت افزایش یافت، اما همچنان بسیار پایین‌تر از ۱.۷ میلیون تن در فوریه بود.

📌 #عربستان در ماه‌های ژوئیه و اوت به بزرگ‌ترین تأمین‌کننده نفت کوره فجیره تبدیل شد و جای #کویت را گرفت. روسیه نیز در سپتامبر منبع مهم تأمین بود.

📌برخی محموله‌ها با مبدأ نامشخص نیز از طریق انتقال کشتی‌به‌کشتی در خلیج #عمان ، وارد فجیره شدند.

📌برای اکتبر، محموله‌هایی از نیجریه و پاکستان نیز در مسیر فجیره قرار دارند.

📌صادرات نفت کوره امارات در سپتامبر به بیش از ۱.۴ میلیون تن رسید که بالاترین سطح بیش از یک سال گذشته بود؛ بخش عمده این محموله‌ها راهی جنوب‌شرق آسیا شد. امارات بار دیگر به بزرگ‌ترین صادرکننده نفت کوره در خاورمیانه تبدیل شده است.

⭕️وضعیت سوخت‌رسانی فجیره

🔻فروش سوخت دریایی فجیره پس از رسیدن به پایین‌ترین سطوح در سه‌ماهه دوم، در ژوئیه بهبود یافت، هرچند در اوت اندکی کاهش داشت و همچنان پایین‌تر از سطح پیش از جنگ است.

🔻موجودی سوخت باقیمانده در مخازن ساحلی فجیره در سپتامبر به‌طور متوسط ۴.۵ میلیون بشکه در هفته رسید (در برابر ۳.۹ میلیون بشکه در اوت)؛ اما این میزان همچنان تقریباً نصف سطح پیش از جنگ (حدود ۹ میلیون بشکه در هفته) است.

🔻در بازار، عرضه فوری VLSFO همچنان محدود و موجب افزایش پریمیوم‌هاست، هرچند انتظار می‌رود محموله‌های جدید در اکتبر فشار بازار را کاهش دهد. در مقابل، HSFO با عرضه مناسب‌تری مواجه است و پریمیوم آن تحت فشار قرار دارد.
🔗 Reuters

🔹کانال مطالعات خلیج فارس

@PGulfStudies‎

⭕️ هرمز دیگر؟ آنچه باید درباره عملکرد انصارالله در دریای سرخ بدانید

محاصره دریایی عربستان توسط انصارالله یمن و تصرف قلمروهای جدید در نزدیکی باب‌المندب، بعد جدیدی به جنگ ایران افزوده که پیامدهای سنگینی برای منطقه و اقتصاد جهانی دارد.
در حالی که ایالات متحده و ایران درگیر کشمکش بر سر کنترل تنگه هرمز هستند، نگرانی‌ها درباره امنیت یکی دیگر از گلوگاه‌های دریایی منطقه یعنی «دریای سرخ» (دریای سرخ) به‌شدت رو به افزایش است.

از زمان آغاز جنگ ایران، انصارالله تلاشی هماهنگ را برای محدود کردن جریان نفت و گاز از این آبراه حیاتی خاورمیانه آغاز کرده‌است...

🔗 ادامه مطلب:
syaaq.com/39659

🏷 #تنگه_باب_المندب #دریای_سرخ #عربستان_سعودی #یمن

@PGulfStudies