پالیز پارسی #یاداشت۷۵ زهی فروخته حسن تو در جهان آتش زده مرا غمِ تو در میانِ جان آتش اگر برآرم از اندوهِ عشقِ تو نفسی بگیرد از نفس من همه جهان آتش نمانْد از آتشِ دل آبِ چشم و ترسم از آنک به جای آب ز چشمم شود روان آتش بَرِ تو راست ز بیداد در میان خارا دلِ مراست…