خودکشی محمد مرادی در لیون را چطور می‌توانیم توضیح دهیم؟ با مقاله‌ای که سال ۲۰۱۶ چهار استاد دانشگاه فلوریدا نوشته بودند: «خودکشی به مثابه اختلالی در جنبه فداکارانه زندگی فرااجتماعی»

خلاصه مقاله اینست: وجود رفتارهای فداکارانه و ایثارگرانه که اوج آن قربانی کردن خود برای گروه است برای ساختار اجتماعی انسان مطلوب و بلکه ضروری است، یعنی اگر هیچ انسانی حاضر نبود خودش را برای جمع قربانی کند اصلا چنین ساختار اجتماعی به وجود نمی‌آمد. خودکشی نوعی از همین رفتار است اما نوع معیوبی از آن.

منظور از زندگی فرااجتماعی انسان نوعی ساختار اجتماعی است که مشخصات آن مراقبت از فرزندان در طول نسل‌های مختلف، مشارکت در مراقبت از بچه‌های یکدیگر، تقسیم کار، مشخص کردن یک محل به عنوان محل زندگی، ذخیره غذا، دفاع از ذخیره غذا، و اطلاع دادن حمله دشمن به همدیگر است.
نویسندگان مقاله می‌گویند در تمام حیواناتی که زندگی فرااجتماعی دارند رفتارهای قربانی کردن برای جمع دیده می‌شود.

اگر این فرضیه درست باشد باید درصد خودکشی در افراد دارای اعتقادات و رفتارهای فداکارانه بیشتر باشد. نویسندگان به تحقیقاتی استناد کردند که این را تایید می‌‌کند مثلا میزان خودکشی در افرادی که به صورت داوطلب در آتش‌نشانی کمک می‌کنند خیلی بیشتر است. یک مثال جالب هم برای آن آوردند؛ موتوری که با قدرت بالاتر کار می‌کند احتمال بیشتری دارد که دچار اختلال شود. افرادی که این روحیه در آن‌ها قویتر است هم بیشتر ممکن است دچار اشتباه شوند.

این فرضیه یک نتیجه کاربردی هم دارد: مواجهه صحیح روان‌شناسی با خودکشی هم باید اینگونه باشد که شخص بفهمد این باور او که نبودنش به نفع دیگران یا دنیاست یک اعتقاد اشتباه است.

خودکشی یک ایرانی در فرانسه چگونه می‌تواند اثر مثبتی بر تحولات ایران بگذارد؟ اگر او واقعا بتواند توضیح قانع‌کننده‌ای در مورد اثر مثبت این کار بدهد و از انجام کار دیگری به جز خودکشی ناتوان باشد خودکشی او از نظر منطق تکاملی زیست‌شناختی قابل توجیه است.

https://www.apa.org/pubs/journals/features/rev-0000020.pdf

@sepideheshab