کتاب «در دفاع از خدمات پایۀ همگانی» بر سه ستون نظری استوار است: نیازهای انسانی، رویکرد قابلیت، و اقتصاد بنیادین و نظام‌های تأمین. نویسندگان استدلال می‌کنند که در مقایسه با درآمد پایۀ همگانی (UBI)، ایدۀ خدمات پایۀ همگانی (UBS) با بازسازی زیرساخت‌های اجتماعی و مصرف جمعی علاوه بر ارتقای سطح کارایی و پایداری اکوسیستمی، برابری و همبستگی را نیز تقویت می‌کند و به‌لحاظ سیاسی نیز امکان‌پذیر است چون ماهیتی تدریجی و انطباق‌پذیر دارد.
نویسندگان این ایده را مسیری برای بازپس‌گرفتن آرمان جمعی‌ای می‌دانند که زیر فشارهای نئولیبرالیسم تضعیف شده است. آن‌ها سلامت، آموزش، مسکن، حمل‌ونقل، مراقبت از کودکان و سالمندان، و دسترسی به اطلاعات دیجیتال را ضرورت‌هایی می‌دانند که باید دسترسی به آن‌ها از طریق مشارکت و هم‌تولیدی استفاده‌کنندگان در شناسایی نیازها و طراحی خدمات و با ترکیبی از سازمان‌ها برای همگان تضمین شود، و درآمد پایۀ همگانی صرفاً مکملی برای پوشش هزینه‌های غیرخدماتی و افزایش قدرت چانه‌زنی خانوارها باشد، چراکه اگر ستون تأمین خدمات پایۀ همگانی ضعیف باشد، درآمد پایه به کالایی‌سازی و حداقلی‌کردن خدمات پایه منجر می‌شود.