Nothing But A Monster

Nothing’s more true than Female Rage.

سلاممم.

- من اومدم با قسمت دوم این با یک کتاب هفتصد صفحه‌ای که تقسیم‌بندی‌ای که من کردم تقریبا یک ماه و بیست روز طول خواهد کشید 🤓

- چی قراره بخونیم؟ قراره با هم east of eden از استاین‌بک رو بخونیم.

- چقدر قراره بخونیم؟ فعلا چون دوران دانشگاه و مدرسه‌ت پنچ چپتر پنج روز (حدود هفتاد صفحه). اگر ببینم مشارکت هست و سرعت خوبه شاید بیشترش کنیم.

- چیکارا می‌کنیم؟ یک جلسه در میون چت تلگرام و میت گوگل هستیم. توی جلسات چت من مشکلات گرامری‌تون رو همونجا توی گروه می‌گم. توی جلسات میت گوگل اخر جلسه یه سری نکات کلی رو می‌گم. با هم یه سری اصطلاح و جمله و کلمه هم از متن کتاب کار می‌کنیم که به نظر من جدید بودن و ممکنه ادم رو به اشتباه بندازن. به جز اونم راجع به کتاب حرف می‌زنیم. من اینجا به عنوان معلم نیستم و قراره یه تجربه باشه.

- چه چیزی از طرف شما لازمه؟ یک سطح زبان b2 به سمت بالا و c1. چیزی لازم نیست پرداخت کنید. فقط لطفا اگه واقعا قصد شرکت در مکالمات و غیره رو دارید شرکت کنید و اگه فکر می‌کنید زمانش رو ندارید بذارید ظرفیت برای کسایی که دارن پر نشه.

- من کی‌ام؟ من لونارم، cpe از دانشگاه کمبریج دارم و رتبه دوی زبان بودم.

- برای شرکت به این آیدی پیام بدید: @Overthemist. ظرفیت دررحال حاضر ده نفره ولی ممکنه افزایشش بدم. ممنونم از توجه‌تون. 🩶

ولش کن اصلا اکتبر شروع شده الان باید شمع روشن کنم. (و خودمو باهاش آتیش بزنم.)

بچه‌ها تا غذا خوردم حوصله‌ش پرید ایشالا یک روز دیگه =))))))))))

Meal prep
قبلی.

امروز روز meal prep هست. هنوز چندتا وعده از دفعه‌ی قبل دارم، ولی چون الان رفتم رو مودش، از فرصت استفاده خواهم کرد چون زیاد پیش نمیاد. دو مدل غذا رو تصمیم گرفتم که چی باشن، سومی رو باید ببینم. فکر کنم برم سراغ مرغ، یا میگو رو بالاخره درست بپزم.

امروز رو می‌خواستم استراحت کنم، لذا تا الان خواب بودم. ببینم در ادامه‌ی روز چه اتفاقی خواهد افتاد. به نظرتون کتابی پیدا خواهم کرد که من رو از اسلامپ دربیاره؟

.

عجب روزی بود کاپیتان.

در دانشکده.

کلاسام تموم شدن. تونستم یکی رو زودتر بپیچونم. دویدم تا مترو، امیدوارم با تاخیر خیلی عجیبی نرسم به تمرین.

بعد چندین ماااه کارت دانشجوییم رو کشیدم بیرون از توی کشو. یک خروار وسیله برداشتم و منتظر مترو هستم. به کلاس اولم دیر می‌رسم. (با وجود این‌که دیشب کیف‌هام رو آماده کرده بودم🤣)
چیبگم والا. خوشحالم.
ببینیم چقدر طول می‌کشه.

این چالشه☝🏻

به نظر نمی‌رسه تهران بخواد سرد شه🥰

از عصر که رسیدم، بلافاصله دوش گرفتم و چمدون باز کردم، وسایل رو مرتب کردم و گذاشتم سر جاشون. تراپی رفتم. برگشتم سر مرتب کردن، لباسای کثیف رو شستم، لباسای جدید رو اتو کردم و توی کاور گذاشتم، و تا حد ممکن سر و سامون دادم به اوضاع.
مثل یک کودک دبستانی که شوق مدرسه داره، دو تا کیف آماده کردم از شب قبل:)))
کیف باشگاه و دانشگاه، هرکدوم با متعلقات خودشون. فقط مونده فردا وسایل الکترونیکی رو بذارم توی کیف دانشگاه، و لباسای باشگاه رو توی کیف خودش.
می‌خواستم تصمیم بگیرم فردا چی بپوشم هم، ولی گذاشتم ببینم صبح که بیدار می‌شم چه کسی هستم. هوا هنوز بلاتکلیفه و ناراحتم می‌کنه. استایل‌های پاییزی معرکه‌ای دارم.

خیلی به این استراحت نیاز داشتم. توی طول تابستون خیلی خودم رو push کردم، و می‌دونم که طی ماه‌های آینده اگر اوضاع بهم نریزه قراره حتی بیشتر هم به خودم فشار بیارم. ده دوازده روزی رفتم پیش پدر و مادرم و سفر. خیلی البته توی جاده و راه بودم‌ها، تقریبا یک سوم کل سفر رو:))) قشنگ سه چهار روز تو راه بودم. ولی خب لازم بود. کلی خریدهای جالب کردم برای فصل جدید زندگی، غذاهای خوشمزه خوردم و با پدر و مادرم وقت گذروندم.
حالا فردا قراره یک روز خیلی سخت داشته باشم فکر کنم از هشت صبح تا پنج و نیم عصر کلاس دارم، و بعدشم باید خودمو برسونم به تمرین ساعت شش هرطور که هست.
هیجان‌زده‌م. خیلی قراره سرم شلوغ باشه و برنامه‌م پر. ولی زندگی همینش قشنگه. خودت رو چند روزی آماده می‌کنی و بعدش شیرجه می‌زنی تو عمق.

تهران. تهران شهر دودی و زشت عزیزم.

در دو راهی دوست داشتن مرگ و نفرت از زندگی از یک سو و دوست داشتن بی‌قیدوشرط زندگی و مرگ‌ستیزی از سوی دیگر، اولی بسیار ناامیدانه -چه‌بسا نفرت‌انگیز- و ‌دومی بسیار ساده‌لوحانه بنظر می‌رسد، و البته هردو احتمالاً تا حدی متظاهرانه نیز باشند! فکر می‌کنم تنها راه حقیقی در این میان شعر اخوان ثالث است:

زندگی را دوست می‌دارم
مرگ را دشمن
وای، اما با که باید گفت این؟ من دوستی دارم
که به دشمن خواهم از او التجا بردن

برای کسایی که ساب‌استک ندارن. اگه ساب‌استک دارید، همونجا بخونید و خوشتون اومد لایک و اینا کنید.
[لینک]
‌