نکته‌ای درباره دشمنی مار و گنجشک در شعر خاقانی:
به این عبارت نزهت‌نامه توجّه کنید: "در بیابان بلغار ماری است که چون آفتاب‌گرم شود در صحرا دنبال به زمین فروبرد و سر بردارد و راست بایستد. مرغکان خُرد چنان دانند که چوب است و از بهر گرما بر او نشینند، مار آن را بگیرد و بخورد و تا سیر شدن همچنین می‌کند" (جهت مزید اطّلاع از این موضوع، علاوه بر منبع یادشده، رجوع کنید به: عجایب‌‌المخلوقات: ص ۶۱۵ و جهان‌نامه: ص ۹۰). حال اگر این نکته را بدانیم، این بیات خاقانی جالب‌تر هم خواهد بود:
"کرکسان را ز چرخ چون بنجشک
در دم اژدها فرستادی"
یا
"نه نه شهباز چه که گنجشکم
کز دم اژدها گریخته‌ام".
#خاقانی
#تلمیح



کانال یادداشت‌های یک دانشجو
https://t.me/Notesofastudent