امین الله

صفت مشبهه برای بیان یک ویژگی ثابت و پایدار در یک فرد یا یک شیء می‌آید که دارای اوزان خاصی است.
از میان این اوزان، برخی مشهورترند که می توان به: «فعیل»، «فَعل»، «فَعلان» و «فَعَل» اشاره کرد.
مشبهه گاهی به عنوان عامل قرار گرفته و کلمهٔ بعد خود را به عنوان معمول خود در نظر می‌گیرد در این صورت متناسب با ویژگی‌های صفت مشبهه، حالات مختلفی برای معمول پیش می‌آید.
چنانچه صفت مشبهه معرفه باشد معمولاً معمولِ آن، یا فاعل است یا مفعول.
پیشتر در پست الطارق نمونه‌ای از کاربرد صفت مشبهه را در لفظ «طریق» ملاحظه فرمودید.
در این پست قصد داریم به ترکیب دیگری از یک صفت مشبهه بپردازیم:
«امین الله»

امین الله
«امین» صفت مشبهه از «أ م ن» است و عرض شد که صفات مشبهه یا به معنای فاعلی، یا به معنای مفعولی و یا به هر دو معنی به کار می‌روند.
یعنی «امین» یا به معنای «آمِن» است یا به معنای «مأمون».

امین در ترکیب «امین الله» یا به فاعل خودش اضافه شده است و یا به مفعول خودش.
به نظر نمی‌رسد که در این ترکیب «الله» مفعول باشد. بنابراین در این ترکیب، بایستی «امین» را به معنای مفعولیِ آن در نظر گرفت.

«امین الله» به کسی می‌گویند که نسبت به مضاف‌الیه خودش (الله)، مأمون باشد یعنی این ترکیب برای کسی به کار می‌رود که خداوند به او «امانت» داده و او «مأمونِ» خداوند در این «امانت» باشد.

پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، امین الله

- إِنَّهُ لَقَولُ رَسولٍ كَريمٍ (۱۹) ذي قُوَّةٍ عِندَ ذِي العَرشِ مَكينٍ ‎(۲۰)‏ مُطاعٍ ثَمَّ أَمينٍ ‎(تکویر/٢١)
با عنایت به آیات فوق، رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، امین الله است.
«ثُمَّ» با «ثَمَّ» متفاوت است.
«ثُمَّ» به معنای «سپس» و «ثَمَّ» به معنای «آنجا» است.
بنابراین پیامبر اکرم، با توجه به لفظ «ثَمَّ»، برای «امین بودن» بایستی در رتبه و مکانی باشد که تعبیر «ذِي العَرشِ» در آنجا صادق باشد.
یعنی پیامبر رحمت در همان مکانی -نه زمان- که هم «ذي قُوَّةٍ» بوده، هم «ذِي العَرشِ» بوده، هم «مَكينٍ» بوده، هم «مُطاعٍ» بوده، در همانجا و در همان مکان «أَمينٍ» می‌شود.
از اینجا می‌توان به اهمیت جایگاه و مرتبهٔ «امین بودن» و بزرگی این «امانت»ی که به رسول‌الله سپرده شده است، پی برد.

امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)، امین الله
با استناد به آیه ابتهال و حدیث متواتر «منزلت»، امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)، نفسِ پیامبر اکرم است و دارای بسیاری از شئونات پیامبر رحمت.
امیرالمؤمنین در همانجایی که پیامبر اکرم‌(صلی‌الله‌علیه‌وآله) به صفت «امین بودن» توصیف شده‌اند، «امین» شده‌اند.

بی دلیل نیست که در زیارت «امین الله» می‌خوانیم:
السَّلامُ عَلَيكَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ فِي أَرضِهِ، وَحُجَّتَهُ عَلَىٰ عِبادِهِ، السَّلامُ عَلَيكَ يَا أَمِيرَ المُؤمِنِينَ...

لذا خداوند به امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) نیز «امانت»ی سپرده و ایشان را متّصف به صفت «امین» کرده است.

@nojabaaa