من هنوز جرئت ندارم زمین خالی کنار خونه‌مونو نگاه کنم. هنوز هم وقتی از کنارِ یه مهد کودک رد می‌شم پاهام می‌لرزه، نفسم می‌گیره،دست‌هام خیس عرق می‌شه. برای ما که وسط بمباران بودیم، هیچ‌چیز هیچ‌وقت تموم نمی‌شه، ولی هر چیزی ما رو می‌بره به اون دوران. حتی پریدن این فیوز برقِ... لعنتی!
(از متن نمایش‌نامه)
«ناامنی»
نمایش‌نامه
هاله مشتاقی نیا
از مجموعهٔ جهان نمایش
این نمایش‌نامه آینه‌ای است از ناامنی‌های نسلی که در پیوندها و گسست‌هایش، میان ماندن و رفتن و میان ایستادن و تسلیم شدن، در پی معنایی بوده است، اما شخصیت‌هایش برای «اکنون» همچنان جان دارند و داستان درهم‌تنیده روابط‌شان شوق دنبال کردن را در ما برمی‌انگیزد.
Post #9428
2.22K
- ❤ 4
- 💔 1