مشروطه و گرامافون
(از دغدغه‌های ارزشی‌های عصر مشروطه)
سؤال:
این که خود یاد دارم سابق بر این در خیابان‌ها گرامافون زده نمی‌شد ولی حالا گاهی صدای او را می‌شنوم؛ در این باب چه می‌فرمایید؟
جواب:
اولاً سابق بر این گرامافون رسم نبود، چند سالی است شیوع پیدا کرده. در عوض یک مسألهٔ بسیار مهمّی موقوف شده و آن این است که سابقِ ایّام جمعی اشرار اسم خود را لوطی گذارده، تنبک به گردن، یک زنجیر عنتر یا میمون به دست در بازار و سوق مسلمین جلو فقرا و دهاتی‌های بیچاره را گرفته بعد از نواختن تنبک و تصنیف‌خوانی و مسخرگی مبلغی پول از آن فلک‌زده دریافت می‌نمودند. بحمدالله به‌واسطهٔ اسم مقدّس مشروطیت این مسأله موقوف، حالا اگر گاهی صدای گرامافون آن هم از فلان مغازهٔ فلان شخص در خیابان شنیده می‌شود چندان اهمیتی ندارد و موقوف می‌شود.
رؤیای صادقانه، حاجی محمّدحسن کاشانی، چاپ شده در رسایل مشروطیت، مقدّمه و تصحیح غلامحسین زرگری‌نژاد، انتشارات نگارستان اندیشه، تهران، ۱۴۰۳، ج۲، ص ۷۰۹
https://t.me/naghshbarab
Post #683
200