نسل مهسا

✍️مصطفی داننده
چهار سال از کشته شدن مهسا امینی در بازداشتگاه گشت ارشاد گذشت. چهار سال از روزی که نام یک دختر، از شناسنامه یک انسان فراتر رفت و به نام یک نسل تبدیل شد. مهسا با رفتنش کاری کرد که ایران به قبل و بعد از او تبدیل شود.

مهسا فقط قربانی یک خشونت دولتی نیست. او مرزی شد میان نسلی که سال‌ها با ترس زندگی کرده بود و نسلی که تصمیم گرفت ترس، شیوه زندگی‌اش نباشد. امروز، وقتی دختری بی‌اعتنا به اجبار در خیابان راه می‌رود و باد به موهایش می‌خورد، پشت این تصویر فقط یک انتخاب شخصی نیست، تاریخ چهار سال گذشته ایران ایستاده است.

هر بار که زنی حق انتخابش را پس می‌گیرد، بخشی از آن دیوار ترس فرو می‌ریزد. حکومت هنوز قدرت دارد؛ بازداشت می‌کند، سرکوب می‌کند، تهدید می‌کند، هزینه می‌گیرد و می‌کشد اما یک چیز را دیگر به سادگی در اختیار ندارد، ذهن و اراده نسلی که فهمیده می‌تواند نپذیرد.

این بزرگ‌ترین تغییر پس از مهساست. اعتراض شاید خاموش و خیابان شاید آرام شده باشد، اما نسلی که یک‌بار مرزهای ترس را جابه‌جا کرده، به آسانی به نقطه اول بازنمی‌گردد.

خون مهسا، در حافظه این نسل، تبدیل به یادآوری یک حقیقت بزرگ شد، قدرت حکومت، هرچقدر بزرگ باشد، مطلق نیست.

چهار سال گذشته است. مهسا دیگر نیست، اما چیزی که مرگ او در ایران تغییر داد، هنوز زنده است.در موهای دخترانی که دیگر پنهانشان نمی‌کنند، در نسلی که دیگر مانند گذشته سر خم نمی‌کند و در ایرانی که پس از مهسا، دیگر حاضر نیست گذشته را عیناً تکرار کند.

مهسا رفت، اما ایرانِ پیش از مهسا هم با او رفت.

@mostafadanandeh